Gentgemaakt

Il était une fois in de AB: The Horrors

2012-02-11T14:48:00.001+01:00

Nog wat late foto's van een rokje dat ik een eindje geleden maakte voor een optreden van The Horrors in de AB...

Het patroon komt uit de Knipmode van maart '09, een patroon dat een jaar of twee geleden enorm populair was in blogland. De stof is van Petit Pan en kocht ik bij onze favoriete stoffenfee.

Bij deze rok hoort uiteraard een paspelleke! Het was enkel wat zoeken naar de juiste kleur. Limoen, wit, lichtblauw, oranje... ze passeerden allemaal de revue, maar uiteindelijk koos ik toch voor het brave blauw.

Wat entertainment voor de fotograaf van dienst... *roloog*

The Horrors liggen mij nauw aan het hart. Hun muziek doet mij denken aan die mooie, prachtige lente vorig jaar, toen ik net thuis was in zwangerschapsverlof en het nog allemaal moest beginnen...

Prettig, gezellig winters weekend allemaal!

Rimpelrok voor grote meisjes

2012-01-04T22:57:00.000+01:00

Na Elise te hebben zien rondlopen in haar rokje, wou ik er eigenlijk ook een voor mezelf uit dat stofje...

Eentje met zakken diep, zo diep ...

... uiteraard een paspelleke ...

... en rimpeltjes!

Hopelijk hebben jullie dit jaar zin in wat rokjes, want er liggen er nog klaar om getoond te worden! Tenminste, als dat lief (= fotograaf der naaisels voor mijn eigen) een beetje mee wil werken. Hij begint er nu al spontaan van te braken... . Vertel eens, wie neemt er bij u de foto's en is dat ook altijd zo'n gezaag?

Een gelukkig, uiterst creatief 2012 toegewenst aan u allen!

Voor Lene.

2011-12-30T10:58:00.000+01:00

Patroon: Hier

Stof: Vintage Vermiljoen ;-)

Eerder gemaakt in dit stofje: inbakerdeken & slaapzakje

From Secret Santa with love

2011-12-29T11:40:00.000+01:00

Door de kerstdagen en doordat mijn huis stilletjesaan op een opvangtehuis voor zieke kindjes begon te lijken, volgt wat later dan gepland mijn Secret Santa van ... ik heb waarlijk geen idee! Mijn kerstelfje blijft liever anoniem, dus ik hoop dat ik haar via hier kan bereiken om haar een oprecht dankjewel toe te sturen!

Ik kon mijn pakketje pas vorige week donderdag gaan halen, maar dat gaf niet, want wat stond er op het pakje... "Pas openen op Kerstmis"... Oh nee! Of ik heb kunnen wachten laat ik nu in het midden ;-) maar dit zat er allemaal in:

Kaugompjes om zelf een bel te blazen zoals op het mooie, gepersonaliseerd schilderijtje, uiterst schattige fournituren en prachtige origami-zwaantjes! Bedankt lieve Secret Santa, het gaat allemaal een mooi plaatsje krijgen in mijn naaihoekje. Secret Santa 2011 is geslaagd!

Ook Tess wil heel erg bedanken om dit allemaal te organiseren! Bedankt meid!

Secret Santa 2011, voor:

2011-12-22T10:30:00.000+01:00

Ook dit jaar schreef ik me terug in voor Tess haar tof initiatief. Deze topactie brengt licht in de donkerste periode van het jaar!

Deze keer was zij mijn slachtoffer. Ik kreeg een heel leuk moodboard toegestuurd dat me stiekem deed glimlachen, het leek wel of ik voor een zus van mij cadeautjes moest kopen! Ik onthield vooral de woorden "zelfgemaakt, zure snoepjes, geheime familierecepten, kleine tasjes, schriftjes, stofjes, bloemen, gaat binnenkort naar een Radio Modern feestje, soms heel stoer, soms meisjemeisje ...". Hmm, daar kon ik wel iets mee!

Klein tasje, check. Bloem, check. Zure snoepjes, check, check, check!

Voor het Radio Modern feestje, kocht ik een haarspeldje in Zoot, hier in Gent. Elke Gentenaar ♥ Zoot!

Een oprolbaar boodschappentasje, gevonden op haar Pinterest.

En dan nog een schriftje om geheime familierecepten in neer te pennen. Op de eerste pagina schreef ik alvast mijn kaastaart recept neer.

Gisteren kreeg ik een heel lief, verlossend mailtje, het blijft toch altijd een beetje spannend, geschenkjes zoeken voor een ander!

En nu nog even wachten tot deze namiddag, dan kan ik éindelijk zelf mijn pakje gaan ophalen in het postkantoor. Althans, ik vermoed toch dat het "er ligt een pakketje voor u te wachten" van B-post mijn Secret Santa gaat zijn... .

Het wordt winter (II)

2011-12-06T22:05:00.003+01:00

Nouja, ondertussen zou je kunnen stellen dat het al winter is ... . Veel genaaid de laatste tijd, maar ik loop wat achter met foto's nemen (iemand tips hoe je een weerbarstige kleuter mooi voor de lens kunt krijgen?).

Ik maakte dit deken op een avond in mei, vlak voor Joëlle haar geboorte, om de oefenweeën te negeren die me toen keihard chagrijnig deden wezen. O, waar is de tijd!

Ik kan het induffeldeken echt iedereen aanraden. Ook al was het zomer (ahum ja,) baby's houden er gewoon van om lekker knus ingeduffeld te worden, althans toch die van mij. We hebben er dan ook veel gebruik van gemaakt; tijdens haar eerste wandeling, op het strand, 's avonds laat op een terras, op restaurant, op reis in de bergen ... en nu het wat kouder is, ligt ze er telkens we buiten komen in.

Het deken is zeer ruim, zeker een meter op een meter, is gevoerd met opstrijkbare wattine en kan dus ook als speeldeken gebruikt worden. Ik gebruikte dit patroon. Met de rest van de stof maakte ik dit kleedje.

Precies een bloempje, niet?

Het wordt winter (I)

2011-11-19T20:21:00.000+01:00

Omdat het buiten stilletjesaan winter aan het worden is, baby's het graag warm hebben en mama's graag op stap gaan, maakte ik voor Joëlle dit knuffelzachte jasje.

Het patroon leerde ik via haar kennen en kan je hier bestellen. Als voering gebruikte ik restjes van deze dekentjes.

♥ het mouwtje

Ik zorgde ook voor een ophanglusje. Als Elise haar jasje keurig aan de kapstok moet hangen, dan zusje ook!

De knoopsgaten waren echt moeilijk te maken en zijn niet alle drie even goed gelukt. Mijn naaimachine wou de stoflagen niet altijd doorschuiven en dat probleem heeft hij wel vaker. Weet er iemand raad? Het is dit model.

Oooo, met dit weer zitten Joëlle en ik uren buiten! Koffie in de thermos, boekje in de handtas en genieten van de warme kleuren in het park dat ik recentelijk ontdekt heb. Maar wel om 16u op tijd aan de schoolpoort staan, aja!

Het boekentasje

2011-11-07T23:05:00.002+01:00

Haar boekentasje, a.k.a. hét project van frustraties en getwijfel. Nu al betuig ik mijn spijt aan Joëlle; mama gaat er voor jou geen maken. Helaas!

Waarom getwijfel? Wel, het begon allemaal eind augustus, toen deze collega-mama-aan-mijn-schoolpoort, haar topexemplaar op het web verspreidde. Ik wou er ook zo een en wat gezaag later postte ze een handleiding. Joepie! Dat menig moeder me toevertrouwde dat een kleuter zo geen slotjes kan openen, negeerde ik vakkundig. Die van mij zou dat wel kunnen, nah! Wel, niet dus! Eerst dacht ik nog "dan moet ze maar geholpen worden", maar de hoge zelfredzaamheid van mijn kleuter indachtig, wist ik al dat het een verloren zaak was. Het zou spijtig genoeg toch een rugzakje worden... . Spijtig genoeg omdat ik het gewoon niet zo voor rugzakjes heb, maar dat is mijn persoonlijke mening.

Dan was er nog het getwijfel over de stofkeuze. Ik wou zoooo ontzettend graag de vosjes van Monaluna, dat ik vrijdagmiddag echt moest wenen van teleurstelling toen ze niet met de post mee waren (bedankt aan de meisjes die me zo lief hun lapje in bruikleen aanboden!). Het stofje van 2de keus was er een dat Elise zelf gekozen had, dus legde ik mij bij de situatie neer. Soms moet een moeder weten wanneer ze dat moet doen.

Bij haar vond ik dit betaalpatroontje en net vrijdagavond verscheen er een update van het patroon. Wat een geluk, want anders moest ik zelf nog bedenken hoe het gevoerd moest worden. Hier vind je nog voorbeelden (deze, deze en deze vind ik prachtig).

En waarom frustratie? U ziet het waarschijnlijk ook wel op de foto's. Helemaal tevreden ben ik er niet van, hier en daar golft het wat. Ik verstevigde het stofje met de allerstevigste vlieseline die ze bij Veritas hebben en o jee, wat een gevloek om dat vervolgens goed onder je naaimachine te krijgen! Volgende keer (ah nee, er komt geen volgende keer) gebruik ik toch een iets soepelere vlieseline. De stof maakte ik waterdicht met het goedje van HG.

Het tasje is gevoerd met blauwe stippen en er zit ook een ritszakje in.

Ook haar naamlabeltje mocht niet vergeten worden! Om het ritsje nog beter te kunnen openen maakte ik een klein sleutelhangertje:

En hoe het haar verging?

Beter dan de foto doet vermoeden! Ze houdt, net als haar moeder, niet van veranderingen en is eerder afwachtend in nieuwe situaties, maar ik haalde toch een vrolijk gezinde kleuter terug op. En bij mij? Tjah, bij mij waren er natuurlijk traantjes, maar die hield ik netjes in tot ze uit het zicht was!

Geniet Elise! Speel, groei, maak nieuwe vriendjes, ontwikkel je talenten!

Morgen D-Day

2011-11-06T14:14:00.000+01:00

Morgen is het zover, dan gaat ze naar school en word ik een moeder aan de schoolpoort... . Links een glimp van haar boekentasje!

De laatste keer...

2011-10-30T13:47:00.007+01:00

Vorige week zaterdag is Elise tweejaarnalf geworden. Echt erg, ik met mijn hoofd vol watten heb de ganse dag gedacht dat het Joëlle was die die dag vijf maand werd. Het was maar 's avonds in bed dat ik me realiseerde dat ik mij had vergist van dochter. Dat gaf vervolgens volgende reacties "éé jeuj, ze is er nog steeds maar vier maand" en "oh, zo erg, we zijn Elise haar mijlpaaltje vergeten" ... vreemd toch, hoe je als moeder constant tegenstrijdige gevoelens kunt ervaren. Maar dit terzijde. Na de herfstvakantie gaat ze naar school, bijgevolg was het vrijdag haar laatste dag in de crèche. Haar laatste dag! Hoe kan dat nu? Het lijkt nog maar pas geleden dat ik haar schriftje, luiertas en kleedje maakte en ik ze boordevol emoties ging afzetten voor haar eerste dag...

Voor haar laatste dag te vieren maakte ik zakjes om uit te delen aan haar vriendjes. Als patroontje gebruikte ik Eloleo's knikkerzakjes, maar dan kleiner.

In de zakjes stak ik wat prulletjes...

... en naaide ik een labeltje met haar naam.

Na de doopsuikertasjes had ik me stellig voorgenomen om nooit, never ever meer aan bandwerk te doen. Maar kom, na 100 van die piramidetasjes draai je toch je hand niet om voor 14 knikkerzakjes hé! Tenzij je er weer veel te laat aan begint, je wit naaigaren 'plots' op blijkt te zijn en je lief cordonnetgaren (dank u mamasha, voor de term) mee heeft uit de Veritas niet ver van zijn kantoor! Stress! Gelukkig is de Colruyt open tot 20 u en verkopen ze daar naast patroonpapier, ook wit stikgaren! Hoera, nu de nachtwinkels nog!

Aan C., haar lieve, toffe begeleidster wou ik zeker ook iets geven. Het was wat twijfelen, maar uiteindelijk besloot ik een boodschappentasje te maken met een grappig leesboekje er in. Het patroon tekende ik zelf, het vrolijke appelstofje doet de rest!

Het tasje kan 'staan', doordat ik links en rechts twee nepen naaide, in zowel buiten- als binnenstof.

Bovenaan een sluiting en ik naaide er ook een Elise-label in. Ik stak er nog een bedankingskaartje in, maar had geen inspiratie meer om er, net als vorig jaar, een gedichtje bij te verzinnen (niet logisch ook, om 02u 's nachts).

Voor afscheidstranen was er geen tijd, want Elise besloot zelf haar afscheid memorabel te maken door op "le moment suprême" intens te beginnen overgeven. Alles ging onder (ook zusje, in de draagdoek)!

Nu nog voor 7/11 een boekentasje maken. Het verbaast jullie zeker niet dat ik daar nog niet aan begonnen ben?

mama gaat uit

2011-10-23T23:09:00.000+02:00

Een week of twee geleden 'mocht' ik nog eens een avondje uit. Na meer dan een jaar stilgezeten te hebben, nog eens het Gentse nachtleven induiken... hmm, de goesting was groot en de nood hoog! Er werd melk afgekolfd en het lief beloofde op zijn communiezieltje dat hij de volgende ochtend ging opstaan voor zijn dochters. Yes en hoera! Alleen... help, niets in de kast om aan te doen, u kent dat wel!

Dus, er werd nog een rokje afgewerkt...

...dat perfect bij de ring paste die ik van het lief kreeg voor mijn 26ste verjaardag;

Twee verse moederkes die eens losgelaten worden van alle huishoudelijke verplichtingen, ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker? Dat het de volgende ~~ochtend~~ dag iets minder leuk was bewijzen volgende sms fragmenten...:

*O wow, wa ne kater*
*OMG sterven*
*Momenteel HAAT ik die vent die ons die laatste cocktails getrakteerd heeft*
*Ga eens een voorzichtige poging ondernemen om me weer verticaal te begeven (om half vijf 's middags)

Ahum, maar het was het (achteraf bekeken) allemaal zo waard!

Maar goed, het ging dus over de rok. Eerst was ik er heel tevreden over, nu is mijn enthousiasme al wat geluwd. Ik haat het dat de print op de tailleband niet doorloopt op het rokdeel en ik vind dat dit voor dit motief net heel hard opvalt. De volgende keer ga ik dus zeker haar tips gebruiken!

Patroon: Burda 8176
Stof: Raindrops, Free Spirit (o.a. te koop bij Vermiljoen)

Gestraft!

2011-10-21T13:11:00.002+02:00

Jaja, ook poppemiekes moeten in het hoekje staan:

Een tijdje geleden vond ik dit, 's avonds bij het opruimen. Schattig toch?! Hoewel Elise verschillende poppen heeft, vind ik enkel dit popje op de grappigste plaatsen terug (op het potje, in zusje haar wieg en park, in haar zandbak ...). Misschien omdat het ook blonde haartjes heeft?

Gepimpt Park

2011-10-16T21:49:00.002+02:00

Het park van Joëlle had een saaie, bruine bodem:

Niet om aan te zien! Daarom kocht ik hier wat toile cirée en ging ik aan de slag met dit gevaarlijk machien... . Om de bodem voor het babypoepje wat zachter te maken stak ik er een laagje wattine tussen. Gepimpt in minder dan een kwartier!

Omdat Joëlle nog niet kan zitten, ligt ze niet op de (koude) toile cirée, maar op een zachte parklegger. Destijds kocht ik voor Elise een parkomrander van Petit Pan met een bijhorende plaid in het wondermooie "Fleur des îles". De plaid was eigenlijk wat te klein voor de oppervlakte van het park en dat werkte op mijn zenuwen. Gelukkig begon Vermiljoen toen net Petit Pan te verkopen en kon ik me zelf een metertje van het prachtige stofje aanschaffen, om het vervolgens meer dan een jaar in mijn stoffenkast te verstoppen... .

Toen Joëlle een paar maand geleden in het park begon te liggen, stak mijn oude ergernis weer de kop op en maakte ik alsnog een parklegger op maat.

Twee laagjes stof, een zelfgemaakt paspelleke en als tussenvulling gebruikte ik een oud donsdeken van bij mijn ouders thuis.

Met haar heupjes gaat het trouwens prima! De afwijking is zo miniem dat de specialist nog twee maand wil afwachten in de hoop dat het zo vanzelf herstelt. Oef!

Even later...

2011-09-26T18:22:00.001+02:00

Wat later dan voorzien probeer ik nog mijn naaisels voor Boomie haar Recykleer-project te bloggen. Het is hier door vanalles en nog wat (potjestraining bij de oudste, verjaardagen, verwarrende gevoelens) heel druk en soms heb ik gewoon geen tijd, geen zin, geen puf meer om al mijn naaiwerkjes te fotograferen.

Vorige week werd ook deze erfelijke heupafwijking bij Joëlle vastgesteld. Het is gelukkig niet al te ernstig, maar het deed mij toch eventjes slikken. Mijn perfect poppemieke dat toch niet helemaal perfect lijkt te zijn... Het liet mij ook wat onzeker voelen in mijn rol als moeder. Ik weet dat heupluxaties (mijn zus) en heupdysplasieën (mijn broer en ik) in onze familie zit, maar bleef het onderzoek -samen met zoveel andere zaken- maar uitstellen. Omdat bij Elise alles oké was, ging ik ervan uit dat ook bij Joëlle alles in orde ging zijn. Een tweede kind is relax, maar kan dus soms ook té relax zijn!

Maar goed, met enige vertraging dus, op dezelfde rommelmarkt waar ik de hengels voor dit tasje vond, vond ik ook deze errugh onflatterende rok:

Ik keek door de ouwbolligheid heen en zag enkel de mooie bloempjes op het stofje. Ik wou er een A-lijn rokje voor mezelf uit maken, maar het was pas toen ik de patroondelen begon te spelden dat de erbarmelijke toestand van de stof me opviel. Her en der zaten (motten?)gaten op de stof verspreid. Jammer! Het was flink puzzelen, maar uiteindelijk kon ik er toch nog een bloesje, zonder gaten, voor de jongste dochter uithalen.

(inspiratie voor de knoopjes vond ik bij Bregje)

Het is hetzelfde bloesje als ik toen en toen maakte voor Elise, ik zei het nog dat ik bandwerk rook!

Dat wil dus niet meer stilliggen hé!

♥ het kraagje!

Handtas wordt handtas...

2011-09-13T21:39:00.003+02:00

Eind juli kocht ik op de rommelmarkt deze spuuglelijke sjakosh voor 0.20 ct. Iedereen die toen mee was lachte mij keihard uit, wat ging ik doen met zo'n mottig geval? Wel, gewoon dus dit;

... een nieuwe handtas, gemaakt met de hengsels van het oude geval. Ik wou er al lang zo ene, maar vond die handvatten veel te duur.

(wie ziet er het spinnetje?)

De tas is een beetje een seizoensafsluiter. Laat ons hopen dat er nog wat mooie nazomerdagen in het verschiet liggen, dan kan ik ze dit jaar toch nog gebruiken!

voering

Het is niet helemaal Recykleren, want ik gebruikte een nieuw designerstofje (bloos). Ik haalde wel de pailletten van de oude stof, de rits uit de voering en de de rest belandde in mijn lapjesmand... kan het er mee door?

Stof: Dream on, Moda

Ik recykleer!

2011-09-03T11:01:00.000+02:00

Wat ik zoal doe met een oud donsdeken, tasjes van de rommelmarkt, een bomma-rok, een park en een tafellaken komt u na 12 september te weten. Ook de reeds lang beloofde tutorial voor het lampenkapje komt eraan!

Maar eerst een weekje genieten met Joëlle in Frankrijk! Tot binnenkort!

Recycleer jij ook mee? Neem dan zeker hier een kijkje!

Kraamcadeaukes

2011-09-01T13:43:00.000+02:00

Cadeautjes die ik de laatste maand maakte:

Een vlaggenslinger voor Samuel

En voor Maxim een slabbetje en een dekentje

Voor het dekentje maakte ik een bijhorend zakje. Zo kan het gemakkelijk meegenomen worden in de luiertas of slingert het niet rond in de auto.

Het dekentje heeft ronde hoeken. Om ze alle vier gelijk te maken, plooide ik de lap stof in vier en tekende met behulp van een bord de kniplijn. Simpel, maar heel efficiënt!

Zo, nog twee baby's (waaronder eentje die ondertussen al kan zitten, slik) en ik ben terug mee ;-)

Stof: Robert Kaufman

I ♥ Nani Iro

2011-08-29T11:50:00.002+02:00

Ik maakte nog eens een kleedje...

... een luchtig zomerkleedje in double gauze...

.. voor hete, zwoele zomeravonden, ahum...

... de foto's zijn genomen tussen twee regenbuien door, mét kippenvel op de armen... Brrr!

Ik ben niet zo tevreden over de "blinde rits". Zoals je ziet op de foto hieronder is die helemaal niet zo blind en het is misschien wat arrogant om te zeggen, maar volgens mij ligt dat volledig aan het ritsje zelf. Ik zette er al vaker in met mijn blinde ritsvoetje en toen lukte dat wél altijd. Nu heb ik enorm zitten foefelen, als ik te dicht bij de tandjes stikte, dan wou hij gewoon niet meer sluiten (zonder erover gestikt te hebben). Ik gebruik altijd ritsen van Veritas, maar deze komt van bij Mertens... De rits moet er dus terug uit, maar daar heb ik nu even geen zin in, de herfst komt er toch onherroepelijk aan!

Stof: Nani Iro, gekocht bij Vermiljoen
Patroon: New Look 6046

Gekregen!

2011-08-25T16:34:00.000+02:00

... ook hier handgemaakt babygeluk!

Van Oontje kreeg Joëlle een prachtige vlaggenslinger met bijhorend slabbetje:

Van Hella een schattig rimpelrokje en een slabbetje in een heel mooi stofje:

Van Meisjesmama een t-shirtje, helemaal assorti met Astor zijn vossenpak:

Van Jipie een gehaakt speeldoekje en een lief mutsje. Ik kan zelf niet haken en ben altijd heel blij met handgemaaktgehaakts:

En tenslotte van Griet dit knuffelzachte dekentje in het geweldige boerderij-stofje, zowel moeder als dochter zijn er helemaal weg van!

Dank u wel lieve schatten!

Bloeskes

2011-07-20T00:01:00.005+02:00

Naast dit kleedje, heb ik dit jaar ook twee bloesjes gemaakt in de naailes. Eigenlijk draag ik dat bijna nooit, maar met de borstvoeding zijn ze juist heel handig! Gewoon een knoopje open zetten en je baby hangt discreet aan de borst. Ik gebruikte dit patroon met twee bollekes moeilijkheidsgraad uit een Knipmode van vorig jaar:

Ik koos voor dit patroon omwille van de lieve mouwtjes en de fronsjes op borsthoogte. Op tijd en stond hou ik wel van een vleugje romantiek in mijn garderobe. Het is een patroon waar je trouwens veel kanten mee op kan. Een meisje uit de naailes maakte versie A, in kaki-groen en had zo een stoer, maar toch nog heel mooi en vrouwelijk bloesje.

Ik maakte eerst versie B, omdat ik zo snel mogelijk aan het kleedje wou beginnen. Ik had geen zin om uren naailes* te verliezen aan het staand kraagje van versie A. De kraag van deze versie is een "officierskraagje" en vond ik toch nog moeilijk om te maken, ik heb er best wel veel tijd mee verloren. De patroondelen van een kraag dienen altijd heel nauwkeurig over genomen te worden en laat dat nu net iets zijn waar ik soms minder aandacht aan besteed.

Het vichy-stofje komt van op het Stoffenspektakel en de knoopjes van "De Gouden Schaar" op Ledebergplein.

Toen mijn kleedje eindelijk af was, was ik echt hoogzwanger, té rond om nog met een nieuw kleed te beginnen. Daarom besloot ik om het bloesje nogmaals te maken, ik had toch de patroondelen al liggen.

Deze keer koos ik voor versie A in een fruitig fris stofje van Lecien. Het striklint liet ik weg. Dat lint ging net mijn negatieve postpartum zone benadrukt hebben ...

... en dat willen we nu juist niet hé! De rimpeltjes benadrukken echter een heel andere zone, iets wat ik leuker vind en anders niet heb... ;-)

Elastiekje gesmokt in de mouw

En dan wou ik nog even heel vlug iets kwijt over de borstvoeding. Toen was ik nogal in paniek en sommigen vonden dat nogal overdreven, wat ik nu geheel beaam! Een tweede is echt zoveel relaxer. Het was in het begin wel weer even wennen, maar in een mum van tijd was het terug als vanouds. Toch ben ik er van overtuigd dat als Joëlle mijn eerste was geweest en Elise mijn tweede, ik zo niet ging gepanikeerd hebben. Joëlle was een heel rustig borelingske en dronk bijna niet de eerste dagen. Zo kwam mijn borstvoeding gestaag op gang en hadden mijn tepels tijd om te wennen aan haar zuigkracht. Elise die sprong als het ware bijna uit haar wieg om toch maar bij mij te kunnen aanliggen. Weet iemand hoe dat komt? Waarom heeft de ene baby zo'n grote zuigbehoefte en een andere net niet?

Nu zou ik enkel een kersenpitkussentje aanbevelen voor de stuwingsdagen. Tuutje, tepelhoedje, borstpomp, allemaal niet nodig gehad. Ook mijn borstvoedingsschort vind ik wel handig (op restaurant in het preutse Roeselare! Of die keer dat mijn broer zijn nieuw lief meebracht en Joëlle wou drinken toen mijn ma haar eten net klaar was. Ik wou mijn nieuwe schoonzus niet direct choqueren, maar had wel een reuzehonger, schort aan en mee aangeschoven aan tafel!). De borstvoedingsthee drink ik zo nu en dan, geen idee of het echt helpt. De geheugensteuntjes vond ik in het begin ook heel gemakkelijk. Mijn borsten zijn deze keer even groot en zij heeft geen voorkeurskant. Het borstvoedingskussen vind ik nu net niet zo handig, het verveelt me vlug en zit gauw in de weg bij het wisselen van kant. Het is ook zo'n gedoe om mij ermee te installeren, ik gebruikte het eigenlijk enkel toen ik hoogzwanger was.

Waar ik deze keer wel heel veel last van gehad heb, waren de naweeën. Wat was me dat voor iets zeg... en naar het schijnt is dat na elke zwangerschap een stukje erger!

* In de naailes leer ik echt heel veel bij, maar traaaaaaaaaag dat daar vooruit gaat, niet te doen! Alle naadwaarden merken, driegen, passen, alles weer los doen, opnieuw passen, eens komen kijken hoe een manueel knoopsgat gemaakt wordt (echt hé, mijn machine doet dat gewoon zelf, maar uit beleefheid kijk ik dan toch maar mee, zenuwachtig trippend met mijn voeten), je beurt afwachten als je vast zit ... God, ik heb mij daar al opgejaagd! Maar toch schrijf ik me dit jaar opnieuw in, omwille van de gezelligheid en de vele dingen die ik er leer.

Nog eens een dekentje

2011-07-16T11:43:00.004+02:00

Nogmaals een dekentje, deze keer voor het zoneke van mijn beste vriendin. Een klein perfect lichtgewichtje dat goed moet worden warm gehouden.

Het doet iets met een mens, je beste vriendin zien mama worden! Trots dat ik op haar ben, daar zijn geen woorden voor...

Waarschijnlijk vallen jullie spontaan in slaap van het zoveelste dekentje dat op het internet verschijnt, maar sta mij toe, op mijn eigen blog, mijn eigen naaiwerkjes te bundelen.

Stof: Michael Miller, Who's hoot owls

En de winnaars zijn...

2011-07-15T14:10:00.001+02:00

De welverdiende winnaars van de suikertjes zijn;

1) Jessie
2) Joppe
3) Griet W. (Joepie!)
4) An
5) Anne D. (Feester)

Proficiat! Mailen jullie je adres even? Aan de rest; heel erg bedankt voor de deugddoende gelukwensen!

Zomer in een kleedje

2011-07-11T21:16:00.005+02:00

Sommige kleedjes schreeuwen gewoon om zon...

... zo ook het kleedje dat ik vorige week maakte voor Joëlle's doopfeestje!

Ik zag het stofje vorig jaar bij Vermiljoen, was er meteen verliefd op en kocht dan ook maar direct de rode en groene variant. Omdat ik toen nog niet zo goed kon naaien (en vooral ook; heel pril zwanger was), verdween het in mijn doos met "stofjes om te koesteren". Je zou die doos eens moeten zien, gevuld met de allerschoonste stoffen waar ik amper durf in knippen, zonde! Ook voor deze jurk was er vrees. Ik maakte eerst een proefkleedje in een rommelmarktstofje, ttz het kleed wérd een proefmodel, want ik begon weer eens in stof te knippen alvorens al de patroondelen gespeld en uitgeprobeerd te hebben. Natuurlijk moest ik vervolgens vaststellen dat ik er nooit of te nimmer nog het achterste rokdeel ging uitkrijgen, tsss...

De kleine blauwe knoopjes vond ik in de knopenvoorraad van mijn oma zaliger. Dat klinkt romantischer dan het is, want ik weet zeker dat ze zich omdraait in haar graf moest ze weten dat ik in haar naaigerief heb zitten rommelen...

Het kraagje is een 'reverskraag', naar mijn mening een eerder gemakkelijk kraagje om te naaien. In ieder geval veel gemakkelijker dan op zaterdagmiddag, met baby, in volle soldenglorie, een bij het kleedje passend truitje te zoeken... Afzien!

Stof: Lecien, Old New Fabric -30's collection

Patroon: Vogue V8613 (maar is eigenlijk wel bedoeld voor rekbare stoffen. Als je jezelf heel wat gevloek wil besparen, gebruik dan geen katoen.)

P.S. De give-away is al eventjes afgelopen, ik weet het. Zoveel reacties en e-mails had ik niet verwacht... ik leef nogal in slow-motion de laatste tijd, maar maak er deze week dus zeker nog werk van! Nu zal het toch nog eventjes moeten wachten, want na enkele zenuwslopende en angstige weken is mijn beste vriendin vanmorgen vroeg voor het eerst mama geworden van een gelukkig perfect gezond kindje. Ik moet dus eerst even ergens anders heen...

Zzzzzzo komen wij de nachten door...

2011-06-30T18:23:00.002+02:00

...met het inbakerdekentje van Lotta Jansdotter in een wondermooi stofje (het oog wil ook wat, zelfs om drie uur 's nachts).

De binnenkant is badstof, daar gaan spuugvlekken gemakkelijk uit en het is niet al te warm, voor de hopelijk warme zomer die nog volgen zal.

Echt zo een gemakkelijk ding, vooral omdat ik haar voor echte slaapzakjes nog te klein vind. Ik wikkel haar er 's avonds rond 23u in en stop haar, na haar laatste voeding, in het reiswiegje naast ons bed. Soms slaapt ze dan door tot een uur of vijf (zelden), soms tot een uur of drie (meestal). Ik vind het ook handig omdat ze zo niet al te veel afkoelt bij het uit het bedje vissen voor het voeden en achteraf gemakkelijk terug inslaapt. Ze wil er wel niet altijd met haar armpjes in, maar ik zou ook gek worden, moest ik in zo'n coconneke gedraaid worden.

Toch rustgevend hé, zo'n slapende baby!

Stof: Cosmo

Bommakleed

2011-06-28T13:58:00.001+02:00

Ziehier het kleedje waar ik mááánden werk aan gehad heb in de naailes;

Apetrots was ik toen het eindelijk af was! Om dan dit weekend volgende conversatie te hebben met mijn broer (we zaten samen op kot en om de een of andere reden is hij nog steeds mijn barometer om outfits op te keuren):

Ik: "En S., wat vind je van mijn kleedje, 't is zelfgemaakt" (denk er maar een enigzins trots gezicht bij)
S: "Mjah... dat is nu eens écht een kleed waarvan je binnen 20 jaar foto's gaat zien en kwaad gaat zijn op F. omdat hij je zo liet rondlopen."
Ik: *geschokt*
S: "Maja, kbedoele, 't ziet er gelijk gewoon zukn bommakleed uit."

Oh!

Dat wordt nog vlug een ander jurkje naaien tegen Joëlle haar doopfeestje...

Patroon: Knipmode, april 2007
Stof: Oliver + s van bij Vermiljoen

Made for Joëlle

2011-06-23T00:01:00.004+02:00

Van Elise ben ik drie weken te vroeg bevallen en er was toen niets babyklaar, noch mijn huis, noch mijn hoofd. Nu was ik beter voorbereid, op 36 weken was alles geregeld en moest ik enkel nog wachten... Natuurlijk bleef ons Mme lekker zitten waar ze zat, uiteindelijk kwam ze maar een goeie dag voor haar uitgerekende datum ter wereld.

Ik vond dat wachten helemaal niet erg. Ik voelde mij kiplekker, was graag zwanger en had zo nog wat extra tijd om te naaien. Ik maakte o.a. nog een kleedje en een bloesje voor mezelf, een induffeldeken en zo ook deze wiegdekentjes!

Ze zijn heel simpel om te maken en je hebt instant een vrolijk wiegje! Om het saaie ziekenhuisbedje wat op te fleuren nam ik ze ook mee naar het moederhuis.

Je hoeft helemaal geen groot naaiwonder te zijn om deze dekentjes te maken, het is een ideaal project voor een beginnende naaister.

Naai een strook "carootjes" aan witte katoen. Stik het -zelfkant op zelfkant- tegen een lap flanel (of fleece), laat een kleine opening om te keren, keer dan het dekentje en stik dicht tegen de rand door, waarbij je meteen ook het keergat dichtstikt.

Hoewel het flanel is, zijn de dekentjes tamelijk licht. Omdat de zomer nog even op zich laat wachten, ligt ze er meestal nog ingebakerd onder of ligt haar dekentje op haar.

Made for Joëlle; haar eigen gelabelde dekentjes met restjes van haar doopsuikertjes!

Flanel: Ann Kelle for Robert Kaufman.

Roze poezekes

2011-06-18T21:38:00.001+02:00

Met drie vrouwen in huis kan het niet anders of er zit al eens een vleugje roze in de garderobe...

Dit setje maakte ik maanden geleden al en was bedoeld als allereerste pakje. Ik was toen precies toch wel wat vergeten hoe klein zo'n borelingske weeral is, want het zat haar natuurlijk veel te ruim die 30ste mei! Ondertussen is ze al wat bijgekomen -ruim 500 gram op minder dan een week, kwaliteitlabeltje voor mijn melk!- en past het al wat beter.

Het patroon komt uit het boek "kleding en knuffels voor de kleintjes" van Amy Butler, ik maakte het toen ook al eens. Omdat ik niet kon kiezen in wat voor stoffencombinatie ik het broekje ging maken, maakte ik er gewoon twee. Eén in de poesjes en één in roze polkadots. Simpel!

We houden van roze, ten huize Liezel!

Stof: Michael Miller, Smitten Kittens

De suikertjes en het kaartje, give-away -AFGELOPEN

2011-06-15T17:27:00.003+02:00

Ergens in januari kreeg ik het belachelijk absurde idee om de toen erg populaire piramidetasjes als doopsuikertasjes te gaan maken. Ergens in februari bestelde ik stof en ergens in maart zag ik het stiekem allemaal niet meer zitten... maar toen waren de 100 ritsjes reeds besteld en de helft van de stofjes al verknipt en wat moet een mens anders met zo'n 400 verstevigde, overlockte vierkantjes van 12x12? Doorzetten dus maar! Eind april naaide ik van het laatste zakje eindelijk de voering dicht en kon ik geen zakje meer zien! Eind mei kon ik er gelukkig wel weer naar kijken...
Ik ben best wel trots op mijn tasjes en kreeg er al heel veel complimenten over.

Ik bestelde een ganse hoop stof, maar uiteindelijk hebben we het gehouden bij vijf stofjes van Kokka omdat die het best in zijn geheel bij elkaar pasten. De stof voor de voering en lipjes kocht ik op het Stoffenspektakel. De Vlieseline en ritsjes bestelde ik bij Veritas, ik kreeg korting omdat er zoveel waren. Misschien kan je er ook op Etsy of zo ook kopen (kleinere, want die van Veritas moet je nog een stuk inkorten, zonde eigenlijk), waarschijnlijk wel, maar ik had geen zin om nog eens een bestelling te moeten afwachten.

Per stofje maakte ik 20 zakjes. Dus voor elke reeks had ik zo'n 2 meter stof (binnen-en buiten) nodig, 2 meter Vlieseline (H220), 20 ritsjes en 40 verstevigde lipjes. Eigenlijk is het niet nodig om zowel binnen- en buitenstof te verstevigen (maakt het keren moeilijk!), maar ik wou echt stevige zakjes, die bij het gebruiken niet als een pudding in elkaar zakken. Ik verstevigde ook de lipjes, want bij het sluiten komt het ritsje tot tegenaan de stof en dat kan bij het gebruiken de stof beschadigen. Ik schat dat ik per zakje toch ruim een uur werk gehad heb, van stof knippen tot voering dichtnaaien. Als u dus niet veel tijd hebt, begin er dan niet aan! De naamlabeltjes bestelde ik hier.

(de bloemekes in het kleine vaasje zijn geplukt door mijn beste vriendin toen de weeën begonnen waren, zo lief!)

Nog enkele tips als u ook aan zo'n zottenwerk wil beginnen;

* Wees goed voorbereid; bestel genoeg stof (wat bij mij een probleem was, merci voor de groene appeltjes Vicky!), bestel genoeg ritsjes, schat je tijd ruim in. Druk de handleiding af en lees hem zorgvuldig door vooraleer te beginnen naaien.
* Ik hou ook niet van bandwerk, maar bij zo'n project kan het niet anders. Ik werkte meestal wel per stofsoortje, dan lijkt het geen zo'n onmogelijke hoop. Knip eerst alle vierkantjes en lipjes (laat uw lief meeknippen), verstevig ze daarna allemaal (ook werk voor uwe vent), overlocken, plooi en strijk de lipjes op voorhand, strijk van elk lapje de centimeter om, meet van elk binnenvierkantje de 12 mm af ... . Kort dan de ritsjes in, naai van allemaal de lipjes aan de ritsjes, daarna de voering en buitenstof aan de ritsjes, bij elkeen het naamlabeltje erin en steek dan uiteindelijk het zakje zelf in elkaar. Het keren deed ik meestal 's avonds voor tv. De voering naaide ik per stofsoortje dicht (een hatelijk taakje!).

* Duw de hoekjes goed uit met een breinaald, maar zorg ervoor dat je niet door de stof zit.

* Voor de goeikoop moet u het zeker niet doen, ik ben toch uiteindelijk zo'n goeie 300 euro kwijt. Als het al niet meer is.

* Zorg ervoor dat als je in tijdsnood komt, je ten alle tijde mensen hebt waarop je kan terugvallen die mee het klusje willen klaren. Ik heb hen nu niet nodig gehad, maar ik ben er zeker van dat zij, indien nodig wel hadden willen meehelpen!

* Relax en zaag uw vent de oren van het lijf! O, en berg de stofjes en naamlabeltjes altijd na het naaien op. Er komt altijd wel eens onverwachts bezoek aan de deur...

De snoepjes kochten we hier in de Makro en we smulden er gelijk al meteen een doos op! Lekker dat die zijn!

Ik geef bij deze vijf gevulde zakjes weg. Meedoen kan tot ze één maand oud is, dus tot 30 juni! Gewoon een berichtje of emailtje sturen naar liezel-mama@hotmail.com.

En dan het kaartje. De afspraak was; ik de doopsuikertjes, het lief de kaartjes. Hij ging eerst zelf iets ontwerpen dat bij de stofjes paste, dan weer niet, enzoverder. Het kon mij allemaal weinig schelen, als er geen kaartjes waren, dan gingen de mensen eindelijk eens weten "wat voor ne tamzak gij eigenlijk zijt" (aan scheldwoorden geen gebrek ten huize Liezel). Maar goed, zo ver is het niet gekomen en ik neem mijn woorden van hierboven ook terug (een tamzak is hij zeker niet, gewoon een ontzettend drukke job), want uiteindelijk vond hij deze leuke website. Ik stond er eerst wat weigerachtig over, want hoewel ik de kaartjes prachtig vond, pasten ze immers niet bij mijn doopsuikertjes en dan moesten ze nog eens uit Holland komen ook ... .

Maar ik ging toch overstag, enerzijds om het ontwerp dat hij koos (het meisje bij het wiegje lijkt sprekend op Elise), anderzijds om de goeie service die ons beloofd werd. En een goeie service was het! Want hoewel het allemaal nogal laat geregeld werd door het lief, kregen we meteen een proefdruk toegestuurd, hadden we altijd direct een antwoord op onze vragen of aanpassingen, werden de enveloppen op voorhand geleverd enz.

Ook op de kaartjes zelf was het niet lang wachten. Joëlle is op 30 mei om 23u45 geboren en op 1 juni hadden we onze Nederlandse kaartjes al, veruit even snel als een drukker in België. Ik raad ze dus zeker aan!

En hoe het ondertussen met haar gaat? Heel goed! Ik wist niet dat dat ook bestaat, zo'n blije baby, die enkel maar slaapt, eet en vuile luiers produceert! Het enige dat ik haar kwalijk zou kunnen nemen is dat ze 's nachts soms al eens zes uur doorslaapt en ik dan wakker word met vreselijke stuwing ;-) Hopelijk is het geen stilte voor de storm of zeggen we later "en ge waart nochthans zo'n braaf babyke"...

Gezusters

2011-06-09T14:59:00.004+02:00

twee dezelfde bodykes aan de wasdraad *smelt*

Twee meisjes, twee dochters, twee zusjes! Dat is iets waar ik altijd al van gedroomd heb. Bij het zien van hun gezinnetjes smolt ik keer op keer. Toen ik op 21 weken zwangerschap vernam dat we een tweede dochter gingen krijgen, was ik dan ook dolgelukkig. Ook het lief is superfier op zijn twee dochters!

Voorlopig lijkt Elise nogal afwachtend te reageren op haar klein zusje. Ze is er best wel lief tegen en gaat af en toe eens piepen in het wiegje, maar dolenthousiast gebeurt dat allemaal niet. Nu, dat hoeft voor mij ook niet, ik wil haar er zeker niet aan opdringen. Wat mij echter meer zorgen baart is haar gedrag tegenover mij sinds ik terug ben uit het moederhuis. Ze wil niet meer knuffelen, wil niet meer door mij vastgepakt worden, als ik haar in bed stop, zwaait ze mij letterlijk de deur uit. Hartverscheurend! Vroeger was ze al beste maatjes met haar papa, maar sinds ik het kleine indringertje meegebracht heb naar huis, hoor ik daar zeker niet meer bij... Meedogenloos is ze!

Maar goed, ik wou nog even Elise haar kleedje tonen dat ze aanhad om haar zus te komen ophalen op materniteit;

De Jump Rope-dress van Oliver + S in een heerlijk stofje van bij Vermiljoen. Deze keer koos ik bewust voor een iets 'gekleder' stofje, ideaal voor een grote zussen kleed!

Ik maakte maatje twee jaar en het zit perfect rond haar lijfje. In die mate zelfs dat ik het bij het passen bijna niet over haar hoofd kreeg. Bleiting allom, zowel bij haar als bij mij! In gedachten zijnde dat het lief het haar ging moeten aandoen (denk aan schouders uit de kom of een gescheurd stofje!), heb ik er dan toch nog maar een rits ingepriegeld. Echt jammer dat ik daar niet eerder aan gedacht heb, want mede dankzij de goeie uitleg bij het patroon, ging ik het anders een perfect afgewerkt naaisel genoemd hebben.

Ik liet de zakken weg en gebruikte een stofje van Lecien om voor wat contrast te zorgen in de mouwlipjes, de knoopjes en de linthoudertjes.

Details

Voila sè; een echte grote meid is ze nu, mijn klein Eliseke!

Terug thuis

2011-06-04T16:30:00.002+02:00

Ik zou nu zoveel kunnen vertellen. Over de in totaal 17u-durende bevalling, over haar uiteindelijk vlotte geboorte en de emoties die er mee gepaard gingen, nóg intenser dan bij Elise. Over de knoop die in haar navelstreng zat en die me nooit, nooit meer zorgeloos zwanger gaat laten zijn.

Over de borstvoeding die gesmeerd loopt en over al het zelfgemaakte, dat mijn kamer op materniteit bij wijlen op een klein winkeltje deed lijken. Over Elise in haar grote zussenkleed, afwachtend, maar toch nieuwsgierig naar haar klein zusje. Over de doopsuikertjes, de naam en de kaartjes. En natuurlijk over haar, mijn tweede dochter, zo zoet, een droombaby in haar groen retropakje.

Maar het zal even wachten zijn, voorlopig zit ik op mijn roze wolk, om er af en toe keihard af te vallen en mij over te geven aan kleine huilbuitjes en gemijmer. Dankbaar omdat alles is zoals het is en het niet anders gelopen is... Binnenkort dus meer, heus!

Geboren!

2011-05-31T22:30:00.001+02:00

Joëlle is geboren op 30 mei 2011 om 23 uur 45. Ze weegt 3 kilo 570 gram en is 50 cm lang. Moeder en dochter stellen het goed. De fiere vader en reporter van dienst.

Voor grote zus

2011-05-22T18:35:00.004+02:00

Ik kan het nog steeds niet geloven, maar binnenkort wordt mijn kleine Elise dus grote zus. Een grote stap in haar leven! Ik ben zo nieuwsgierig naar hoe ze op dat kleine indringertje gaat reageren. We proberen er haar wat op voor te bereiden, maar makkelijk is dat niet bij een twee-jarige. Iedere avond voor het slapen gaan krijgt mijn buik een kusje en een aai, maar vervolgens ook mijn borsten en de buik van papa! Als ik haar vraag "waar is de baby", wijst ze naar mijn buik, maar evenwel doet ze dat bij mannen met dikke buiken... echt begrijpen doet ze het nog niet, ze is ook nog zo klein. Ik ben al blij dat ze met haar babyneefje en de baby's van vriendinnen altijd heel zorgzaam en lief omgaat.

Wat ze wel al goed begrijpt na haar laatste verjaardag is het krijgen van pakjes. Om de geboorte wat positief te benaderen en te tonen dat het ook een klein beetje feest is voor haar, gaat ze dan ook een klein cadeautje krijgen in het moederhuis.

Een tasje gevuld met een popje, een leesboek en De Morgen edities van Kapitein Winokio. Van die laatste zijn er vier. Ik ben eens benieuwd hoeveel we er nog gaan kunnen bijsteken...

"Floris en Floriaan" van Mariette Van Halewijn is één van mijn favoriete boeken uit mijn jeugd dat ze onlangs bij Lannoo heruitgegeven hebben. Het is prachtig geïllustreerd met tekeningen van Jaklien Moerman. Thuis hadden we het ook, maar het was zo'n boekje dat maar af en toe eens uit de kast werd gehaald omdat het een kinderboek was van toen mama nog klein was. Ik hoop dat Elise er evenveel plezier aan gaat beleven als wij deden!

Ik wou eigenlijk een nieuwe, grotere luiertas maken, maar mijn oude is nog zo mooi en totaal nog niet versleten dat ik het niet over mijn hart kreeg hem niet meer te gebruiken. Hij is wel te klein om het gerief van twee kinders in mee te slepen. Elise is de laatste tijd helemaal in de ban van tasjes, dus dat komt goed uit, kan ze voortaan zelf haar spullen versleuren!

Wachtend

2011-05-19T14:28:00.001+02:00

Wachtend zijnde op een baby heeft een mens al wat meer tijd...

... dus rafelde ik voor de volle zes uur aan de uiteinden van een sjaaltje (en vond het nog leuk ook!)

Helemaal geïnspireerd door de sjaaltjes van deze knappe dame!

Stof: Denyse Schmidt, Hope Valley Wallflower.

P.S. op die baby zal het hopelijk nog wel even wachten zijn. Nog geen verstrijking, nog geen indaling en al zeker geen ontsluiting. Als nu mijn vliezen zouden breken (zoals bij Elise), gaat het in alle waarschijnlijkheid terug een lange arbeid worden.... etjebah!

Borstvoedingsvoorbereid

2011-05-14T10:17:00.001+02:00

Ook deze keer zou ik dolgraag terug borstvoeding geven. O, wat kijk ik er naar uit! Dat intense contact, die verbondenheid, het oogcontact tijdens het drinken, het geslok en gesloeber horen en ja, ook het gemak. Hier geen geklooi met verschillende voedingen proberen, flesjes steriliseren en opwarmen midden in de nacht of de vrees dat ze te weinig of net te veel zouden drinken.

Dat echter die eerste dagen/weken geen pretje zijn, is iets dat ik mij nog maar al te goed herinner van mijn eerste bevalling. Man, wat heb ik mij daar toen aan mispakt! Ik was nochthans naar "de les" geweest, had notities genomen en had al eens een boek over het onderwerp gelezen. Toch was dat geen garantie voor het niet hebben van bloedende tepelkloven, een inmense stuwing, brandende tepels en ontroostbaar babygehuil.

Wat er bij Elise vooral fout liep, was dat ze enkel en alleen maar te troosten was met mijn borst. Niets anders, punt. Deed ik dat niet dan schreide ze zo hard dat het twee kamers verder te horen was. De eerste nacht had ze geen kikje gegeven, maar naarmate de tweede dag vorderde stopte ze maar niet met huilen. Als kersverse moeder kan je dat ontroostbaar gehuil niet aanhoren, dus legde ik haar aan. En telkens opnieuw en opnieuw. De gevolgen vallen natuurlijk te raden.... wat eerst begon met blauwe tepels eindigde al snel in kloven tot bloedens toe. En een megastuwing op dag vier!

Uiteindelijk heb ik bij mijn thuiskomst een zelfstandige vroedvrouw gecontacteerd en met haar fantastische hulp (en niet te vergeten; de morele ondersteuning van mijn mama) is alles gelukkig goed gekomen.
Nu heb ik al een jaar ervaring achter de rug en ga ik het toch net ietsje anders proberen aan te pakken. Ik stelde volgend pakketje samen voor in het koffertje:

Het bevat o.a.:

* Goedzittende borstvoedingsbeha's en compressen: Een must! Ik ben ervoor naar een speciale babyzaak geweest, waar ze mij uitstekend geholpen hebben.

* Een borstvoedingskussen: Mijn favoriete drinkhouding is buik tegen buik, lekker knus! In zo'n ziekenhuisbed is dat niet zo handig en zo'n kussen geeft dan wat extra steun. De rugbyhouding heeft mij dan weer van mijn tepelkloven afgeholpen, maar is echter niet zo comfortabel, dus dat kussen, dat moet zeker mee.

* Venkel- en karwijthee: Voor de melkproductie op gang te helpen en tegen de krampjes.

* Een kersenpitkussentje: Zo'n warm kussentje doet ontzettend veel deugd bij stuwing.

* Een elektrische borstpomp: Doordat Elise zoveel gesabberd had, had ik natuurlijk de dagen erna een torenhoge melkproductie, bij het duwen op mijn borst kwam de melk zelfs twee meter verder op de muur terecht... Pijn dat het deed, ik heb er een paar lelijke striemen aan over gehouden. Wat ik alleen maar mocht doen van de vroedvrouw in het moederhuis was manueel afkolven onder de douche, pijnlijk! Afkolven met een machine was des duivels. Wist ik veel! Als ik daar nu weer zo'n last van heb, haal ik gewoon de ergste stuwing met de kolfmachine af. Natuurlijk niet helemaal leeg, want anders is de melkproductie helemaal in de war.

Het tasje maakte ik om wat kleine prulletjes in kwijt te kunnen en bevat:

*Tepelcréme: voor de kloven. Ook nu smeer ik ze al in.
*Tuutjes: Ook al raad Kind & Gezin dit af, deze keer geef ik direct na zijn/haar eerste voeding een tuut. Elise wou dit op de tweede dag al lang niet meer en ik ben er nog steeds van overtuigd dat veel lijden mij gespaard zou zijn moest ik haar er meteen een gegeven hebben.
*Een tepelhoedje: Dat ga ik niet d'office gebruiken, maar ik heb geen zin om als ik er toch een wil, eerst hemel en aarde te moeten bewegen vooraleer ik er een krijg.

*Geheugensteuntjes, zoals zij er maakte.

Voor de handigheid maakte ik dan ook nog een borstvoedingsschort. Ik ben zeker niet te preuts om in het openbaar mijn baby de borst te geven, maar mogelijke toeschouwers zijn dat spijtig genoeg soms wel en ik wil zeker niet gaan provoceren. Bij Elise heb ik daar maar één keer een negatieve ervaring mee gehad en dat was op reis in Frankrijk. Ik mocht van een bewaker niet voeden op de binnenplaats van een kasteel, ook al was dat achter een muurtje waar niemand ons zag zitten... Ik ben toch blijven zitten, maar absoluut niet op mijn gemak en kokend van woede, dat ook!

Het is gemaakt uit een restje stof van het bedje, de ommezijde is badstof en het sluit met een knoop rond mijn hals.

Verder maakte ik ook nog zo'n inbakerdekentje (dat ik na de bevalling nog wel eens toon) en hoop ik nog een Lodger af te krijgen. Bij Elise had ik zelfs nog nooit van inbakeren gehoord. Volgens mij was zij nu eens echt een baby dat daar deugd van ging gehad hebben. Ik voel mij daar nog altijd schuldig over!

Misschien is dit alles wel helemaal overdreven en gaat het terug als vanzelfs... Ik hoop het! Hebben jullie nog ideetjes? En loopt het gemakkelijker bij een tweede of is het toch echt weer even wennen?

Update: Met de werken van vrijdag heeft Blogger enkele comments verwijderd. Ik heb ze gelukkig wel allemaal kunnen lezen op mijn emailadres, bedankt!

Nestelen

2011-05-09T14:57:00.001+02:00

koffertje gemaakt, kleertjes gewassen, huisje gekuist... hij/zij mag gaan komen!

Gevonden

2011-05-03T14:42:00.003+02:00

Het rommelmarktseizoen is weer begonnen! Hoera! En direct al goed ingezet;

Op mijn eerste rommelmarkt dit seizoen vond ik zo'n 20-tal Burda's en Marions uit midden en eind jaren '70 en dat aan slechts 0.50 ct 't stuk!

Het is heerlijk bladeren, kijken jullie even mee?

Alleen spijtig dat de meeste patroontjes er slechts in bepaalde maten in staan of nabesteld moesten worden... Hoewel, op een pagina vond ik deze alinea;

(klik op foto voor grotere afbeelding)

Moest ik nu eens een brief sturen? Zou ik dan reactie krijgen? Wat denken jullie?

En dan is er nog het "probleem" van het radarblad... honderden lijntjes in slechts twee kleurtjes op nog geen vierkante meter papier:

Het lijkt mij heel erg ingewikkeld allemaal! Heeft iemand daar wat tips over? Best doorzichtig patroonpapier gebruiken? Sommige lijntjes lopen af met een pijltje en dan bv. 32 cm... dan moet je waarschijnlijk die lijn met die aantal centimeters verlengen?

In ieder geval, ik denk dat ik best eerst eens een cursus patroontekenen ga volgen... Of misschien eerst eens moet bevallen en zorgen dat ik mijn normale maatje terug heb!

35 weken

2011-04-30T21:27:00.003+02:00

doopsuikertjes naaien op ons koertje

Het zijn hier een paar stressvolle weken geweest... Ik naaide ijverig door aan de oneindige hoop doopsuikerzakjes en kan u met enige trotsheid melden dat ik de voering van het laatste zakje om 17u16 deze namiddag dichtnaaide! Hoera!

En terwijl behaalde ik ook, na héél veel stressmomenten gehad te hebben, dit;

Dubbelhoera!

Om mijn rijexamen te gaan doen naaide ik trouwens dit kleedje ineen, geen idee of het geholpen heeft, maar ik voelde mij wel goed in iets fleurigs! Tricot van hier, patroontje de allom bekende Burda 7828. Ik naaide het al eerder, maar deze keer volgde ik het patroon en kan het bovenstukje geopend worden, lijkt mij voor binnenkort heel borstvoedingsvriendelijk.

En nu hopelijk nog eventjes genieten van de zwangerschap...

Als hij/zij er even snel over doet als het blondje van hierboven, dan beval ik binnen een week of twee... omg!

Twee!

2011-04-22T22:28:00.002+02:00

Twee jaar geleden werd ik voor het eerst moeder, sloot ik dit kleine meisje in mijn hart. Twee jaar intensiteit, vreugd en overvol emoties!

Vanmorgen maakten we haar al zingend wakker (alé, het lief, ik kon alleen maar blètend toekijken, stopt het ooit?). Beneden wachtte een versierde keuken, een kroon, verse chocoladekoeken en dit cadeautje op haar;

Nog aan gewerkt tot half drie deze nacht, pfieuw... Gelukkig was ze er ongelofelijk enthousiast over! Eerder deze week zag het er nog zo uit;

Een lelijk roze geval van toen ikzelf nog klein was, gevonden op zolder bij oma en opa. Er zat geen hemeltje bij, dus moesten er nog gaatjes geboord worden, een stang worden gevonden en oja, natuurlijk ook nagedacht worden over hoe dat stofje dan aan die stang moest komen..., zucht! Maar ik ben best wel blij met het resultaat.

De bloemenstof komt uit onze favoriete winkel, de witte fleece uit ons minder favoriet winkeltje op Ledeberg, hmm... Het lakentje is eigenlijk gewoon een aangestikt randje aan de fleece, om stof te besparen, geen echt lakentje dus. De matras en het kussentje zijn overtrokken met lichtroze polkadotjes. Er zit een elastiek in de matrasovertrek en het kussentje sluit met drukknoopjes, dus die kunnen indien nodig vervangen of gewassen worden. De pop vond ik op de retrobeurs.

Uit restjes maakte ik nog deze vlaggenslinger. Vijftien gedubbelde driehoekjes in vijf meter biais, daar ben ik dus écht lang mee bezig geweest... Stom hoe je in zo iets kleins toch veel tijd kunt steken!

En dan de kroon ...

... gemaakt door haar juf in het kinderdagverblijf. Omdat ze daar ondertussen wel weten dat ik graag naai vroeg ze mij een paar weken geleden om een zak met stofrestjes mee te brengen. Voor de vakantie kreeg ik dan dit pareltje mee! Zo ongelofelijk lief!

Na ons middagdutje gingen we zwemmen en aten we taart. Het was een fijne dag!

Induffeldekentje

2011-04-03T21:13:00.003+02:00

Dat 2011 een echte babyboom wordt, vertelde ik al eerder. Dit weekend was het de beurt aan de mama van Nand. Zij beviel met maar liefst acht dagen vertraging van een meisje met een supermooie naam; Mona! Acht dagen overtijd, terwijl ze al wéken met centiméters ontsluiting rondliep... Het was lang wachten!

Omdat het in april nog flink kan grillen, maakte ik een induffeldekentje, meer bepaald "La Kallounette", een patroon dat ik van een andere mama kreeg die schijnbaar nooit gaat bevallen ;-)

lintsluitingen

Omdat het niet te warm zou worden, gebruikte ik als binnenstof badstof. De buitenstof komt van bij Vermiljoen. Het patroontje is Franstalig, maar is echt niet moeilijk. Het enigste minpuntje, vind ik, is dat de naden aan de binnenkant zichtbaar zijn, wat het gebruik van een overlock essentieel maakt voor een nette afwerking. Ik ben er eigenlijk helemaal weg van en ga er zeker nog eentje maken voor mijn baby.

Andere voorbeelden van het induffeldekentje vind je hier en hier.

Help, nu ben ik de volgende in rij die moet bevallen, griezelig!

Lentekriebels

2011-03-29T21:50:00.004+02:00

Hoera! Na een winter waar geen eind aan leek te komen is er nu echt geen ontkennen meer aan; 't is lente jong! Om de komst van het nieuwe seizoen te vieren maakte ik vlug een rokje voor de dochter, een snelklaar-projectje, tussen de oneindigheid van de doopsuikerzakjes door.

Het stofje kocht ik in Londen, bij Beyond Fabrics in Columbia Road, een hele toffe buurt, met op zondag een supergezellige bloemenmarkt. Het was de laatste dag en de ponden waren bijna op, dus kocht ik uit de koopjesbak enkele fat quarters, waaronder dit.

Daar heb ik natuurlijk weer dikke spijt van, want met een fat quarter kan je nu niet bepaald veel doen. Zelfs geen volledig rimpelrokje! Ik rimpelde op 55 centimeter i.p.v. 70, waardoor het nu wel minder 'bol' staat.

Maar Elise kan het alvast niet veel schelen, want ze had een hele fijne middag in ons wondermooie stadspark (overdag dan toch). Ze heeft voor het eerst geschommeld en was daar precies direct mee weg. Ik had dat maar door toen ik een jaar of zes was...

Al ga ik haar toch nog eens moeten uitleggen hoe je elegant een glijbaan afglijdt...!

Op de boerderij

2011-03-26T22:43:00.002+01:00

Onze dochter, een echt stadsjonk, zoals mijn pa soms smalend opmerkt, heeft het af en toe eens nodig om in de gezonde lucht van 'den buiten' te vertoeven. Dat kan ze bij haar grootouders die diep in West-Vlaanderen wonen, op een oud boererf van voor 1920. Ze geniet er van de natuur, leert er haar handjes vuil maken, heeft daar voldoende ruimte om te spelen en maakt er kennis met de vreemdste wezens, zoals vandaag, deze snaterende bewoners van opa's wei.

Gezwind ging ze haar chocokorsten aan de griezelige ganzen geven.

En dat allemaal zonder vrees! Dat ze dat niet van haar moeder mee heeft, moet ik u niet vertellen zekers? Ik doe het gegarandeerd in mijn broek.

Het bloesje dat ze draagt is van hetzelfde patroon als ik toen maakte en het stofje waaruit het gemaakt is, is een van de niet geselecteerde doopsuikerstofjes. Niet omdat ik het niet mooi vind, maar wel omdat het double gauze is. Domweg niet naar de beschrijving van de stof gekeken toen ik bestelde...

... en nog dommer dat ik slechts een halve yard bestelde, reeds patroondelen begon te knippen en toen noodgedwongen moest vaststellen dat ik de voorpanden nooitoftenimmer nog uit het resterende lapje ging krijgen. Doeme! Dan nog maar een halve yard bijbesteld, dit bloesje heeft veel geld gekost...,

... maar het is elke euro meer dan waard!

Begonnen!

2011-03-22T09:57:00.000+01:00

Met de tweede bevestiging van het geslacht en de aankomst van de bestelde naamlabeltjes, kan ik eindelijk beginnen stikken aan de doopsuikerzakjes!

Een echt titanenwerkje waar reeds weken voorbereiding aan vooraf gaat. Vooreerst was er al de discussie wat voor stof we gingen gebruiken. Ik bestelde her en der wat op het wereldwijdeweb, waar het lief dan vijf definitieve stofjes mocht uit kiezen. Een vent laten beslissen is nooit geen goed idee, maar uiteindelijk geraakten we er dan toch zonder al te veel kleerscheuren uit.

Daarna het aantal zakjes... Eerst gingen we zo'n 250 zakjes maken, maar met het afschaffen van het plan een babyborrel te geven, zakte dat aantal gelukkig al naar 150. Na even natellen met de doopsuikertjes van Elise is dat aantal nu nogmaals verminderd naar 100. 100 zakjes, dat zijn 400 verstevigde, overlockte vierkantjes van 12x12, 100 ingekorte ritsjes en 200 verstevigde lipjes! Een lang werkje aan voorbereiding, maar nu ik eindelijk mag beginnen stikken, gaat het best wel vlot vooruit en blijk ik het nog leuk te vinden ook. Oef! Einddatum van dit werkje; 30 april!

Nu de nachten terug korter worden, kort de duur van mijn zwangerschap ook in en daar kan ik best wel weemoedig over worden. Morgen ben ik 30 weken en hoewel ik sta te popelen van ongeduld om ons bolleke in mijn armen te sluiten, geniet ik ook zo ontzettend hard van het zwanger zijn op zich. Elke zwangerschap is uniek in het leven van een vrouw en het besef dat deze tweede nu ook op zijn retour is doet mij bij momenten naar adem happen. Elise is geboren op 37 weken, dus als het tweede er even snel over doet, dan beval ik al rond de 15e mei... dat gaat er zo snel zijn! Paniek!

Maar voorlopig zal het wel nog even blijven zitten, want wat zagen we op de 3D-echo vrijdagavond...

... een glimlachend baby'tje, dat, heel heel eventjes maar, kwam piepen uit de geborgenheid van de navelstreng :-)

Voor in de valies

2011-03-15T11:16:00.001+01:00

Ook ik ging voor de bijl, dit geboortedekentje gaat mee het valiesje in naar het moederhuis;

Na zoveel mooie dekentjes gezien te hebben bij haar, haar, haar, haar, haar (x2 zelfs) kon ik het niet laten om er ook eentje te maken voor ons toekomstig kindje. Hij/zij mag dan wel een zomerkindje worden, een dekentje hebben ze altijd wel nodig.

Paspel is zelfgemaakt, stof van bij Vermiljoen en het superzachte witte stofje is een verknipt dekentje van bij Zeeman (tip van Bregje).

Zo knuffelknuffelzacht dat het lief er ook ene wil voor volgende winter :-)

Wij willen lente!

2011-03-11T10:52:00.002+01:00

Een paar weken terug kocht ik hier 2 schattige patroontjes. Het enige probleem was dat ze in het Frans waren en laat dat nu net niet het vak zijn op school waar ik in uitblonk vroeger. Maar ik had nood aan een uitdaging en zie, ik denk wel dat mijn lerares Frans trots zou geweest zijn.

Patroontje;

Mijn resultaat;

Van de patroontjes van Citronille wordt gezegd dat ze vaak ruim uitvallen, maar van dit bloesje vond ik het best meevallen. Elise wordt volgende maand 2 jaar en ik maakte dan ook maatje 2, zonder al te veel overschot te hebben.

Details; puntkraagje en pofmouwtje

Ik vond het overigens zo'n leuk patroontje om mee te werken dat ik bandwerk ruik... Het stofje is synthetisch en zijn diolen dat ik kocht op het Stoffenspektakel, aan het kraampje van Den Beer.

En laat de lente nu maar komen, want ik heb geen truitje dat op het bloesje past!

Thuis!

2011-03-01T13:48:00.000+01:00

Vandaag ben ik zes maand zwanger en is mijn zwangerschapsverlof officieel begonnen. Hoera! Eindelijk tijd...

1) ... voor regelmaat! Ontbijten, 's middags warm koken voor het liefke, rusten, boeken lezen ...

2) ... om mijn naaihoekje op te rommelen en aan mijn 'to do/sew' lijstje te werken

rechts het (voorlopig nog?) bommakleed uit de naailes

3) ... om wat op te ruimen in huis. Hoewel ik mijn lief beloofd heb niet te veranderen in de onuitstaanbare met nesteldrang getergde vrouw van de vorige keer (ojee, die heeft toen afgezien), heb ik toch wel weer wat plannetjes. Zo wil ik dat de keuken en overloop herschilderd wordt, dat er eindelijk een afsluiting komt aan ons terras en dat onze slaapkamer behangen wordt. Eigenlijk zou er nog een kinderkamer moeten komen ook, maar dat is pas voor het najaar, als Elise, slik, naar school gaat en baby n°2 naar de babykamer verhuist.

Papiertje slaapkamer

4) ... om te genieten van de lente die er -geen ontkennen meer aan- echt wel aan komt!

5) ... om terug fulltime mama te zijn! Gewoonweg genieten van Elise en mijn bollend worden buikje...

Nog, hopelijk, een kleine drie maand vooraleer ons tweede kindje geboren wordt!

Naaitip voor du/ommies

2011-02-28T14:13:00.003+01:00

Ik heb graag dat mijn naaisels netjes afgewerkt zijn, rechte stiksels, perfect evenwijdige plooien, overlockte naden en je mag mij content noemen over een naaiwerkje. Natuurlijk lukt dat niet altijd, een zeldzame keer ben ik voor de volle 100% tevreden over iets. Ten eerste beschik ik niet constant over een overlock, ten tweede ben ik, dat is gewoon zo, een ongelofelijke knoeier en dommerik. Dat gepaard gaande met een drang naar perfectie is absoluut geen goede combinatie. Hoewel ik er een hekel aan heb, torn ik geregeld iets los. Soms omdat het echt fout is, meestal omdat een steek niet volledig loopt zoals ik het wil. Vermoeiend!

Vorige week had ik een eureka-gevoel. Iets dat mij weer wat dichter bracht naar het perfect gestikte naaisel. Heel stom en misschien bestaan er wel handiger tips, maar ik wil het graag met de dummies onder ons delen.

Het probleem:

De zoom van een kleedje of rokje. Ik strijk meestal een zoom op twee centimeter om en met een zoommetertje kan je dat perfect afmeten. Niet moeilijk. Maar dan had ik soms moeite om vervolgens die zoom effectief op twee centimeter vast te gaan stikken. Als ik mijn stofrand twee centimeter van het persvoetje hield dan zat ik er de helft van de keren langsonderen niet op. Gevolg, een slordig genaaide zoom waarvan stukken niet vastgenaaid waren of stiksels die mijlenver van het omgeplooide zoompje liepen. Kortom, frustratie en een 't istochnietzoalsindewinkel-gevoel!

Mottige zoom!

De oplossing:

De steekbreedte aanpassen! Zo simpel, dat ik daar nu nog nooit eerder opgekomen was! Ik strijk nog altijd op twee centimeter om, hou mijn stofrand op inkeping 'twee centimeter' onder de machine, maar ga vervolgens de steekbreedte van de rechte steek wat gaan aanpassen. Je stikt dan nog steeds rechts, maar met de naald ietske meer naar rechts toe.

Normale steekbreedte

Aangepaste breedte

Toch op 2 centimeter persvoetbreedte

Zo kan je stikken op 1.9 of 1.8 centimeter en heb je een zoom van 2 centimeter, die op de ganse lijn vastgenaaid is en recht loopt. Dat in combinatie met een overlockte rand en je hebt een zoompje zoals in de winkel. Laat ons eerlijk zijn, daarvoor doen we het toch hé?

Hier vind je ook een nette oplossing voor een zoom of je kan natuurlijk ook een blinde zoom stikken, maar ik moet nog eens uitvissen hoe dat juist werkt op mijn machien.

Een nieuwe versie

2011-02-22T22:05:00.001+01:00

februari '10

Vorig jaar maakte ik dit blauw kleedje en ook al werd het toen wat op de groei gemaakt, ik kan niet langer ontkennen dat het haar nu echt wel niet meer past. Haar schouders geraakten bijna uit de kom toen ze er jongstleden werd ingewurmd! Snifsnif, weeral een kleedje dat naar de zolder verhuist, maar misschien niet voor lang? Toen ik een paar weken geleden stofjes aan het speuren was op internet, kwam ik hetzelfde Roodkapjesstofje terug tegen, maar dan in het zwart. Lang werd er niet getwijfeld, want er was korting op en nog geen twee minuten later was het al betaald, jeuj!

februari '11

Vorig jaar maakte ik een enkele stolpplooi, nu werden er acht gemaakt, vier vanvoor en vier langsachteren, waardoor het rokje wat wijdser valt. Terug een paspelbandje tussen boven- en onderpand, een beleg en een blind ritsje op de rug. Et voilà, een nieuwe versie van het roodkapjeskleedje est arrivée!

Bij het ineen naaien begon het mij al te dagen en bij het passen werd het pas echt duidelijk; dit kleedje werd veel te groot... balen! Wat nu? Ofwel kon ik het nog wat in de kast laten hangen (geen zin in) ofwel haalde ik het helemaal terug uiteen om het wat kleiner te maken (nog minder zin in). Ofwel kon ik de zijnaden terug wat openen en er een striklint tussennaaien waardoor het kleedje wat aangespannen wordt op de rug. Ik koos uiteraard voor het laatste!

Het model is wel iets minder gewillig dan vorig jaar;

Sip Eliseke

En wat gebeurt er als mama je laat poseren in de buurt van de anders felverboden Bochkast?

Ah, dan neem je een kijkje natuurlijk!

P.S. links vanonderen zie je mijn verstopte fles goei wijn, gekregen van een vriendin tegen dat ik bevallen ben, maar sssjt tegen het lief ;-)

Een tipje van de sluier

2011-02-17T11:58:00.004+01:00

Het is hier nogal stilletjes hé, nochtans staat mijn naaimachine niet stil! Niet alleen ben ik met de doopsuikerzakjes begonnen, ik naaide ook al verschillende dingen voor ons nieuw bolleke. Maar jaah, aangezien we het geslacht -dateigenlijkalnietmeerzogeheimis- geheim willen houden, kan ik nog niet alles tonen. Maar alé vooruit, een tipje van de sluier, groen is uniseks werd mij verteld. Zou dit kruippakje dan voor een stoere meid of eerder een zachte jongen zijn?

Het patroontje komt uit Knippie winter '08 en heeft twee bolletjes als moeilijkheidsgraad. Als ik de uitleg las begreep ik er geen sikkepit van. Heel veel geklaag en gemopper hierover, want de patroondelen waren al geknipt. Mijn lief dan de beschrijving laten lezen en hopen dat hij er iets van zou snappen, -natuurlijk niet- en toen hij mijn gezaag echt niet meer kon aanhoren opperde hij dat ik er gewoon eens aan moest beginnen en zien waar ik zou uitkomen... en wat bleek; het ging gewoon vanzelf, een super simpel patroon! Laat je dus niet afschrikken door de iets wat vreemde uitleg die soms in Knippie staat, maar gebruik gewoon je gezond naaiverstand!

puntkapje

De stof is tricot en vond ik via haar, hier, merci! Alhoewel je het volgens de beschrijving ook zonder overlock kunt maken, vind ik het essentieel om het toch niet zonder te doen. Het is gewoon zoveel netter zo. Ik heb nog steeds geen eigen overlock, dus ontleende ik die van ons maandelijks naaiclubje. Zo'n goed gerief, zo'n nette afwerking, ik kan echt niet meer zonder hem! Zou ik er mij ook ene aanschaffen?

Zie die kleine voetjes eens! Ik kan haast niet langer wachten om ons boeleke er in te knuffelen!

Voor mijn broer

2011-02-06T12:10:00.008+01:00

Zes was ik toen hij geboren was en zijn geboorte beschouw ik nog steeds als een van de hoogdagen van mijn jeugd. Vanaf de eerste glimp was ik dol op hem en het moet dan wel zijn dat mijn moederinstincten zich ontwikkelden, want met poppen spelen heb ik nooit gedaan. Later kwamen daar natuurlijk de welbekende ergernissen bij, niets vervelender dan zo'n klein ettertje als je met je eerste lief thuiskomt...

Nu is dat kleine broertje gewoon al 18, zetten we hem op zondagavond af op kot en heeft hij zelf liefjes waar we niets van af weten. Maar hoe stoer hij zich soms ook voordoet, diep van binnen houdt hij van knus- en gezelligheid en is hij fan van mijn zelfgemaakte spulletjes. Als 18e verjaardagscadeau, naaide ik voor hem een tv-dekentje ineen en pimpte ik voor op zijn kot een lampje. Het dekentje en de lampenkap zijn feitelijk al maanden af, maar de voet van het lampje geraakte maar niet geschilderd. Ondertussen mag ik nog een cadeau gaan bijzoeken, want de arme jongen wordt er volgende week alweer 19...

De grijze fleece is superzacht en komt van het Stoffenspektakel, de robotjes van Vermiljoen. Omdat fleece rekt en katoen niet had ik vroeger altijd problemen bij het aaneen stikken van die twee stoffen (zoals toen, maar dat vertelde ik u er natuurlijk niet bij). Ik had altijd precies een stuk fleece over, hoewel beide lappen even groot waren. Nu los ik dat op door de fleece iets groter uit te knippen dan de katoen, het strak (maar ook weer niet té) vast te kleven aan de vloer met ducttape en er daarna met wel duizend speldjes de katoen op vast te spelden. Pas als ik zeker ben dat er nergens geen katoen meer 'golft', maak ik de tape los en begin ik te stikken. Een plat dekentje is het resultaat!

Het stofje waarmee het lampje bekleed is vond ik deze zomer op de rommelmarkt en was eigenlijk gewoon de lap stof op straat waar het kraampje op uitgestald was. De verkoper keek mij dan ook met holle ogen aan dat dat het enigste was wat ik wou van zijn rommelkraam, gelukkig mocht ik het toch hebben, gratis ende voor niks!

Als je wil weten hoe je zelf ook zo'n lampenkapje kunt maken, kom dan zeker terug, want binnenkort volgt de uitleg. Het is echt heel erg simpel!

Zwangerschapsnaaisels

2011-01-30T17:25:00.002+01:00

Twee zwangerschapsspullen die ik in januari nog naaide;

Een tricotkleedje;

22 weken

En een rokje;

Het kleedje is een aftands patroon dat ik nog liggen had, stof van het Stoffenspektakel. De werkbeschrijving voor het rokje vond ik dan weer bij Riet. Ik gebruikte rekbare tricot als tailleband en het is eigenlijk nog wat op de (buik)groei, maar daar wordt aan gewerkt. Tricotband en stof komen van Den Beer (o, en ik had het rokje inderdaad wel eerst eens mogen strijken, zie ik nu ;-))

Voor het moment heb ik het zowat gehad met zwangerschapsnaaisels. Ik droom van klokrokjes, wikkelkleedjes, pofmouwtjes, plooirokjes, ... en dit allemaal in fleurige lentestofjes! Niet dat ik mijn zwanger buikje niet koester, integendeel, maar het beperkt je wel serieus in zelfmaakmode.

En nu begin ik aan de babyspullen. Nog 16 dagen werken en dan begint mijn zwangerschapsverlof, jeuj!

Kimono-pyjama

2011-01-17T16:57:00.005+01:00

Uit Amy Butlers "kleding en knuffels voor de kleintjes" (te koop bij o.a. Fnac) maakte ik dit pyjamaatje voor het kersverse kleinzoontje van een collega;

Het patroon van het broekje wil eigenlijk dat je twee randen in een contrasterend stofje aan de onderste helft van de pijpen naait. Ik vond een volledig bruin broekje mooier en maakte enkel de tunnel waar de elastiek in moet in uiltjesstof. Voor wie dit ook zo wil geef ik graag de aanpassingen in het patroon mee;

* Teken meteen de gegeven lengtes van voor- en achterranden aan het patroon van de broekspijpen.

* Maak het patroon langsboven zes centimeter korter zowel voor voor- en achterpijpen.

* Knip 2 stroken van acht centimeter hoog in een contraststerend stofje. De lengte van de stroken is idem aan de lengte van de aaneengenaaide voor-en achterpijpen.

* Leg de stroken recht op recht op elkaar en stik ze links en rechts vast.

* Maak de tunnel vast aan de rest van het broekje en volg vervolgens de rest van de beschrijving.

De uiltjesstof komt van bij Vermiljoen, tuurlijk!

Nu we eindelijk het geslacht weten van ons tweede kindje, maakte ik uit dit patroon ook het allereerste pyjamaatje om aan te doen in het moederhuis. Uiteraard is dit pas te zien binnen enkele maanden ;-)

En uit een restje maakte ik een piramidetasje, naar Eloleo's handleiding;

Die piramidetasjes zijn zo leuk en tof om te maken. Misschien gebruik ik ze wel als doopsuikertasjes, tenminste als ik het zie zitten om er nog zo'n 250 te maken...

Keep it simple

2011-01-04T12:56:00.007+01:00

Mijn energie wordt de laatste tijd onder drie dingen verdeeld. Het steeds groter wordend huppelkontje in mijn buik, mijn peuterpuberdochter en het huishouden (nestdrang, weetuwel?). Ik sleep mijn eigen naar mijn werk, doe daar mijn ding en sleep mij vervolgens volledig uitgeblust terug naar huis.

Maar hoera, het eind is in zicht, nog een kleine acht weken, met daarin heel wat vrije dagen en dan start mijn zwangerschapsverlof! Ik ben mij er volledig van bewust dat ik een enorme sjansaard ben. Zo eventjes drie maand voor de uitgerekende bevallingsdatum thuis mogen blijven is niet voor iedereen weggelegd. Maar het half jaar voor dat die dag aanbreekt, is ook niet voor de poes. Vroege-late-nachtshiften draaien, kotsmisselijk aan een bed staan, rugpijn hebben en mensen moeten versleuren, de constante strijd met collega's die moeilijk doen over het verzorgen van besmette patiënten... Allemaal niet niets en heel erg vermoeiend, dus ik vind dat ik het meer dan verdiend heb!

Daarmee, geen ingewikkelde dingen momenteel voor mij. Ik vond een reeds lang vergeten mooi stofje in de stoffenkoffer en had zin in een kleedje voor dochterlief, waarbij er zeker niet te veel nagedacht moest worden. Dan durft een mens al eens terug te vallen op oude waarden. Hoewel ik 1001 kinderpatroontjes liggen heb, maakte ik nog maar eens het zomer'08-Knippiekleedje. Zo simpel en instant voldoening, want het is af in een nog geen uurtje of twee.

Mijn dochter is de laatste tijd veranderd in een poppezot. Toch gek hoe dat er precies ingebakken zit. Ik heb haar daar zeker niet in gestimuleerd, maar je had haar gezichtje moeten zien toen ze van De Sint haar eerste popje kreeg, goddelijk. En het geluk kon niet op toen ze met kerstavond een buggy'tje kreeg om mee rond te toeren. Tegenwoordig doet ze dan ook niet anders dan het popje pampers aandoen, kusjes geven, toedekken en vervoeren. Heel erg lief allemaal, hopelijk blijft ze zo enthousiast tegen dat haar broer of zus geboren wordt.

Daarmee dat ik, toen mama lag te slapen, een kleedje naaide voor mijn poppekleindochter. Je voelt je wel een beetje gek, wanneer je de maten staat op te nemen van zo'n klein ding :-)

Ik kan de poppen van Corolle trouwens iedereen aanbevelen. Ze zijn licht en zacht, ruiken lekker en zijn volledig aangepast aan de leeftijd van je kind. O, en ze zijn mooi ook, ze gapen je tenminste niet zo griezelig aan als de lelijke trollen bij pakweg Colruyt of Blokker.

Secret Santa, het eind.

2010-12-29T10:41:00.001+01:00

Mijn Secret Santa was Ilse, van blogvierenveertig. Wat aanvankelijk een voor mij onbekende blog was, veranderde al snel, stiekem heb ik hem zelfs helemaal gelezen! Uit haar blog onthield ik vooral de kernwoorden 'genieten, ontspannen, lijstjes, hebbedingen, opruimen'. Daarmee stak ik volgend cadeautje voor haar ineen:

* Een schriftje om al haar lijstjes in op te schrijven, zelfgekaft met vrolijke toile cirée.

* Een pochke.

* Heel lekkere bosvruchtenthee.

* Een maskertje, om te ontspannen!

* Een bloemenbroche, à la Zsazsa, maar dan zonder de onderste blaadjes.

* Ilse woont ver weg van Gent, dus dacht ik om haar onze bekende Tierenteynmosterd te leren kennen, overheerlijke mosterd!

Het was eventjes spannend afwachten, want het pakje kwam precies maar niet aan, ergens vreesde ik zelfs dat ze misschien gewoon te teleurgesteld was... maar dan kwam gisteren het verlossende blogpostje.

Zo, daarmee sluit ik mijn eerste Secret Santa-editie af, bedankt Tess, ik schrijf me alvast in voor volgend jaar!

Cadeautjes

2010-12-24T16:25:00.004+01:00

Vorig jaar met Kerstmis blufte ik tegen mijn familie dat ik dit jaar al de geschenkjes zelf ging maken. Dat werd met gelach onthaald, want zo lang naaide ik toen nog niet en oké, het ging toen nog niet te vlot ook.

Niet dat het dit jaar vlotter ging, want wegens tijdsgebrek is mijn mama de enigste (oef?) die deze avond iets zelfsgemaakt in haar pakje zal vinden.

Wederom de Buttercupbag;

maar deze keer wel met rits;

en zakje langsbinnen;

En natuurlijk met dé eindejaars topper, de Zsa-zsabloem!

Eerlijkheidshalve dien ik er aan toe te voegen dat ze naast deze handtas ook nog een kookboek zal krijgen.

De cadeaubonnetjes van deze avond worden in deze zakjes verstopt;

de mooiste zakjes vindt u bij Vink!

Aan iedereen een mooie Kerst toegewenst!

Secret Santa

2010-12-23T18:07:00.003+01:00

Maandag vond ik een wel heel leuk pakje in de bus, mijn Secret Santa! En dan nog van Nele P. Dubbeljuich!

Wegens zelf ziek geweest te zijn, een zieke dochter² en een zieke vent, nu pas foto's, maar daarom ben ik er niet minder opgetogen mee. Dit zat er in de envelop:

Een prachtig afgewerkt tasje, in een machtig mooi Vermiljoenstofje! Heel erg bedankt Nele, ik ben er ongelooflijk blij mee!

Mijn Secret Santa is volgens de laatste berichten nog niet aangekomen. Ik verga zowat van de zenuwen, want zo evident is het toch niet, cadeautjes geven aan iemand die je niet persoonlijk kent...

10 dingen te doen in '11

2010-12-20T14:59:00.002+01:00

Bij Polkadotjes las ik over het leuke project van Peachy. Ook hier wordt het 'to sew/to do' lijstje alsmaar langer i.p.v. korter. Dus daarom een virtuele schop onder mijn kont, ik deel u 10 dingen mee van mijn lijstje, die ik graag in 2011 verwezelijkt zou hebben;

Een lentjejasje maken voor Elise.
Met mijn blogverjaardag beloofde ik 5 tutorials. Ik heb al wat ideetjes, maar ik heb er nog geen ene gepost en daar zou ik graag verandering in brengen.
In 2011 wordt de nieuwe baby geboren, hoewel die nog wel eventjes bij ons op de kamer zal slapen, zou ik Elise graag op tijd laten kennis maken met haar nieuwe kinderkamer. Zo krijgt ze niet het gevoel haar kamertje af te moeten staan aan haar broer/zus. Dus voor eind 2011, een nieuwe kinderkamer (die nog volledig opgebouwd en verbouwd moet worden, slik).
In de naailes maakte ik een heel schattig bloesje, in een heel lief stofje. Met pofmouwtjes en rimpeltjes enazo . Het is af en ik ben er heel trots op, maar met mijn uitdijende buik valt er geen mooie foto meer van te maken. Dus een foto komt er zeker, na juni 2011. Er zullen er wel nog meer volgen, want niets handiger dan een bloesje om borstvoeding te geven.
Een zwangerschapsrok maken.
Een pyjama maken voor de baby.
Iets maken voor het mannekesmetekindje.
Lang geleden blogde ik over het park van mijn ouders. Met de komst van ons kindje wil ik die graag herschilderen en de onderlaag opnieuw bekleden. Ook ons park hier thuis moet dringend vernieuwd worden.
Iets wat ik heel graag eens zou maken is een salopetje, ofwel voor Elise, ofwel voor het metekindje.
Een tijdje geleden kocht ik hier dit patroon. Ik had eigenlijk graag voor Kerst deze pantoffels gemaakt, maar daar zal het er nu wel niet meer van komen, toch wil ik ze zeker niet vergeten.

Vwalla, doet u ook mee? Neem dan zeker een kijkje hier!

Voor M.

2010-12-15T17:30:00.005+01:00

M. is een lieve collega van me, die het spijtig genoeg niet altijd even gemakkelijk heeft. In september vertelde ik haar, een week nadat ze zelf terug slecht nieuws gekregen had, met een klein hartje dat ik zwanger was van ons tweede en ook al is het voor haar absoluut niet evident, ze reageerde toch heel enthousiast.

Enkele weken geleden was het mijn beurt om dolenthousiast te zijn, want na vier lange jaren is ze eindelijk terug zwanger, ook van haar tweede. Dubbeldolenthousiast, want vorige week kreeg ik een smsje dat ze zelfs zwanger bleek te zijn van een tweeling! Ik ben superblij voor haar!

We zijn met zes weken verschil uitgerekend, wat er op neer komt dat we ongeveer op hetzelfde moment zullen bevallen, want een meerlingzwangerschap duurt meestal geen 40 weken.

Omdat ik wou tonen hoe blij ik ben voor haar, maakte ik twee kleine slabbetjes, uit een restje astronautenstof en een ander stofje, dat ik via internet kocht. Ze zal ze morgen met een lief kaartje in haar administratievakje vinden.

De laatste tijd sukkel ik met biais aanstikken. Ik deed het vroeger meestal wel goed, wat er op neer kwam dat boven- en onderstiksel zowat ongeveer op dezelfde hoogte zaten (aléja, min of meer), maar nu wou het me maar eens niet lukken. Uiteindelijk stikte ik het er gewoon aan met de zigzagsteek, nog zo lelijk niet, vind ik zelf:

Je zit er nooit 'over' aan de ommezijde, wat meestal fout gaat bij biais.

En nu doordoen aan het Secret Santa-pakketje, ik heb al stress!

Zwangerschapskleedje

2010-12-12T16:25:00.004+01:00

Mijn eerste zwangerschapsnaaisel is een feit!

In een heel lief stofje;

Het is een kleedje uit tricot, het patroontje kreeg ik van haar, dankuwel lieve Meisjesmama! Ik heb altijd al wat schrik gehad om te naaien met tricotstof, onterecht, want het ging best wel vlot. Ware het niet dat mijn machientje vijf centimeter voor het eind van het omstikken van de onderste zoom er de geest aan gaf. Met de kwetsbare tweelingnaald gestikt op een speldje, een van de naalden brak af en blokkeerde zo het ganse spoelhuis. Geblét en geklaag natuurlijk, zwanger zijnde!

Gelukkig bestond er voor dit euvel een heel goeie oplossing, met een uiterst klantvriendelijke service en al, maar ik was mijn naaimachine toch zo'n 10 dagen kwijt.

Om met tricot te werken, zonder overlock, heb ik volgende tips tesamen geraapt;

* teken het patroon altijd een maatje kleiner dan dat je gewoon bent, ook al ben je zwanger,

* stik met de strechsteek,

* zet de draadspanning wat lager,

* gebruik een tweelingnaald voor de zomen, voor de rest een jerseynaald,

* tricot heeft nogal de neiging om op te krullen, daarvoor streek ik naadband op de randjes (verkrijgbaar bij Veritas, volgende keer koop ik wel witte, i.p.v. zwarte...),

* goed de naden strijken, direct na het stikken,

* bij foutgestikte steken, niet op de stof zelf lostornen, maar met je tornmesje tussen de stof gaan, goed opletten dat je enkel de stiksels meehebt en niet de stof, anders heb je gaatjes.

En dan nu de verschillen met de eerste zwangerschap;

* Ik wist van de eerste dag overtijd dat ik zwanger was, bij Elise was ik nog naïef en wist ik dit pas op zes weken.

* Ontzettend veel meer last van ochtendmisselijkheid, frequenter en het duurt ook langer. De eerste keer was ik er al vanaf op 13 weken.

* De eerste 10 weken had ik een allesoverheersende vermoeidheid. Ik vond mijn eigen vroeger al een luie konte, maar toen was het pas heel erg, ieder vrij moment lag ik in de zetel of in bed.

* Bandenpijn, rugpijn, hoofdpijn, wel minder last van geknelde zenuwen.

* Minder last van bloedneuzen.

* Vééééééééél sneller een zichtbaar buikje, mensen wensten me al op acht weken proficiat.

* Ik voel het kindje al heel vroeg bewegen en je zult het niet geloven, maar ook mijn lief heeft het al gevoeld. Elise voelde ik pas zelf op 16 weken, mijn lief voelde haar pas toen ik al over de 5 maanden was.

* Ik geniet ook veel meer dan bij Elise. Gewoon omdat ik alles al eens meegemaakt heb, weet ik hoe snel alles voorbij is en vooral, waarom je genieten moet, de eerste keer overkomt alles je gewoon.

* Ik kijk veel meer uit naar de geboorte, dat bolleke zelf, hoe het eruit gaat zien,

* maar aan de andere kant zie ik er soms ook wat tegenop, hoe gaat het zijn met twee kindjes, die bevalling, hoe Elise gaat reageren, hoewel ze ontzettend lief is voor haar babyneefje.

* Mijn twee beste vriendinnen zijn ook zwanger, voor ongeveer hetzelfde moment, super gezellig! Bij Elise was in mijn naaste omgeving enkel de mama van Nand zwanger (die trouwens eind maart eveneens bevalt, 2011 wordt een echte babyboom!).

15 weken!

Ananas-mangosmoothie

2010-11-29T18:15:00.001+01:00

Als ik zwanger ben maak ik al graag eens een shake of een smoothie. Lekker, gezond, ideaal 's morgens om toch iets binnen te hebben en gezellig 's avonds onder het dekentje voor de tv.

Vandaag maakte ik een ananas-mangosmoothie:

Nodig;

* 1/2 ananas

* 1 mango

* 2 bananen

* 1 dl melk

* 2 dl kokosmelk (uit blik)

en voor het wat zuur (njam!) te maken;

* het sap van 2 limoenen

* 2 dl yoghurt

Alles in de blender, mixen en klaar!

Om het wat gezond te houden, gebruik ik magere melk en magere yoghurt. Je kan er natuurlijk naar harte lust suiker of ijs aan toevoegen!

Zo ergens rond 1 juni

2010-11-26T17:04:00.001+01:00

Ergens rond 1 juni wordt dit klein huppelkontje verwacht. Elise wordt dus grote zus, jeuj!

(Daarom de weinige blogposts, als ik niet aan het schransen was, lag ik in de zetel of hing ik boven de pot!)

Nog maar eens...

2010-11-08T10:32:00.002+01:00

Na het zien van het geschenkje voor haar zus, wou de toen nog mama in spé er ook ontzettend graag eentje...

... ondertussen is ze al een maand of drie bevallen van de kleine Warre, die eigenlijk een reus bleek te zijn, daarom maakte ik het toch een maat of twee groter...

Nogmaals een slaapzakje dus, in mijn allerliefste lievelingsstofje!

Hopelijk zijn jullie ze nog niet beu, want er staan er ondertussen nog op de bestellijst, zucht :-)

Het pssj-rokje

2010-11-01T12:55:00.004+01:00

Elise begint eindelijk wat te praten. Geen mama, laat dat duidelijk zijn, zo populair ben ik niet. Haar woordenschat beperkt zich louter tot de belangrijke dingen des levens, nl.; tut, koek, papa en sinds kort ook pssj. Dat laatste staat trouwens voor "poesje" en het is hier al poes dat de klok slaat. Ze is verzot op onze kat Marcel, maar hij moet spijtig genoeg niet van die priemende en porrende vingertjes weten, gelukkig heeft hij haar nog niet gekrabd!

Toen ik dit stofje uit de envelop haalde werd ze dan ook euforisch van blijschap. Honderden poesjes die haar toelachten!

Zoveel blijschap, ik kon niet anders dan er direct iets mee te doen. Een halve fat quarter stof, maar toch net genoeg om een plooirokje te maken.

Het rokje maakte ik na van een rokje van JBC die ze al in haar kast hangen had, maar ik kreeg het idee hier om ook een paspelbandje tussen de plooien te steken.

Het is de eerste keer dat ze zo blij is met een naaisel van me. Misschien net geen zo'n goed idee om een wit rokje te maken voor het zwijntje... !

Een parel voor het zwijntje

2010-10-23T20:04:00.005+02:00

Een week of zes geleden zette Elise haar eerste stapjes. Exact 16 maand en twee weken was ze. Ik was er spijtig genoeg niet bij en liet op een huwelijksreceptie mijn make-up uitlopen nadat mijn lief me haar nieuwe kunnen doorbelde. Gelukkig herhaalde ze haar kunstje meteen de dag erna in première voor mij en nu stapt ze rond alsof ze nooit anders deed. Dat verdiende een rokje vond ik, want een stappend meisje ziet er ineens zoveel schattiger uit!

Het is echter moeilijk foto's nemen, als het model niet wil stilstaan...!

Het patroontje is een rimpelrokje, gevonden bij Polkadotjes en de stof is van Petit Pan, bij Vermiljoen. Voor mijn achtienmaandertje is de tailleband 54 centimeter en het voor- en achterpand van het rokje zo'n 70 centimeter.

Haar schoentjes kochten we bij Aap.Noot.Mies. in de Bennesteeg hier in Gent, de place to be voor mooie kwaliteitsschoentjes! Ze moeten nogal comfortabel zitten, want ze wil ze elk moment van de dag aandoen, zelfs op haar pyama...

... werkelijk geen zicht ...

Een parel voor het zwijntje, want nog geen half uur na het foto's nemen zat het hele rokje onder de fruitpap, grom!

Die keer dat roodkapje een bos wou

2010-10-18T16:59:00.001+02:00

Roodkapjesmuts bij Spoonful of Sugar

Gisteren mocht Elise een boompje gaan planten in haar geboortebos in de Gentbrugse Meersen. Een bos die ze moet delen met de maar liefst 1011 leeftijdsgenootjes die eveneens kwamen opdagen. Een prachtig initiatief van Stad Gent, want het werd -uiteindelijk- een prachtdag. -Uiteindelijk-, want we startten de dag aanvankelijk met o.a. mislukte koekjes (na cake, kan deze mama hier dus ook geen koekjes bakken, schaamtelijk!):

en een driftbuitje zoals ik er nog nooit ene zag:

Allemaal omdat moederlief haar laarsjes probeerde aan te smeren i.p.v. schoentjes... een écht meisje!

Maar goed, het was stralend weer, dus ondanks die mislukte koekjes (waarvan de gerecupereerde dan toch best lekker bleken te zijn), werd het een ontzettend leuke namiddag. Er waren vriendjes, randanimatie, een bar ... wat moet een mens nog meer hebben?

De boom die we gekozen hebben is een Esdoorn, enerzijds omdat het een mooie, sterke boom is, anderzijds omdat de letter E en S ook in haar naam verscholen zitten... tjah, er werd over nagedacht hoor!

En 's avonds wandelden we terug langs de rustige Schelde naar de drukte van het stad, genieten!

En wie won er?

2010-10-16T00:13:00.003+02:00

De (onschuldige?) hand van mijn lief trok deze drie lezertjes uit het potje:

Trrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr *tromgeroffel*

.... De winnares van pakketje 1:

--> Bregje!

De winnares van pakketje 2:

--> Needle Work!

De winnares van pakketje 3:

--> Vintage-Colours!

Bedankt voor de vele en lieve reacties. Ik heb veel plezier beleefd aan het lezen van de uitdagingen. De leukste én meest haalbare uitdaging vond ik echter deze;

Janina Modaal zei:

"Waaw, wat een leuke weggever!

Ik waag graag mijn kans!

Maar dat ik beter kan naaien dan jou, dat is wel een leugen, wilde ik nog eventjes zeggen :).

Een uitdaging voor jou, hmm...

Wat dacht je er van om vanaf nu tot je volgende blogverjaardag minstens vijf handleidingskes voor simpele naaiprojectjes te posten?

Daar zou iedereen zo blij mee zijn :).
Proficiat met ook met je voorlopig rijbewijs!"

Ik zie het wel zitten om tegen volgend jaar vijf handleidingskes voor de beginnende naaister (proberen) te posten. Dus Janina, jij mag nog één extra stofje -gelijk welk een- naar keuze kiezen!

Proficiat aan de winnaressen! Mailen jullie je adres eens?

Voor Lien

2010-10-07T11:10:00.002+02:00

Rarara...

... wat zou er in het zakje zitten?

Hmm?

Uit grootouders tuin

2010-10-05T13:30:00.002+02:00

Telkens als ik bij mijn ouders kom, krijg ik een versch-van-het-land groete/fruit-pakket mee uit hun gigantische moestuin.

Naast de komkommer, selder, tomaatjes, appels, aardappelen, basilicum, chilipeper, courgettes, meloenen, prei en het potje confituur, haalde ik deze keer ook dit uit de mand;

(Voor Elise van pepe)

Kijk, daarmee krijg je mij dus aan het bléten hé. Dit is het eerste pompoentje van een gans veld pompoenen met Elise's naam op! Heb ik je al gezegd dat mijn ouders stapelgek zijn van haar? (En dat mijn pa eigenlijk sowieso een beetje gek is?)

Ondertussen heb ik het pompoentje al geslacht en omgetoverd tot een heerlijk soepje;

Nodig:

* een kleine pompoen of de helft van een grote
* een weinig koriander
* 1 aardappel
* 1 ui
* 3 wortelen
* 1 takje selder
* 2 liter water
* peper & zout
* 2 vetarme groentebouillonblokjes

Schil de pompoen, haal de zaadjes uit en stoof samen met de aardappel, ui, wortels, koriander en de selder. Breng ondertussen 2 liter water aan de kook en los de bouillonblokjes hier in op. Als de groentjes wat gestoofd zijn doe je het water er bij en laat je het ganse boeltje nog zo'n 20 minuutjes pruttelen. Afsmaken met peper en zout, mixen en klaar!

Geef eens weg en daag eens uit! - AFGELOPEN!!

2010-09-29T16:43:00.004+02:00

Omdat,

* ... mijn metekindje geboren werd (Arne, 13/09/2010, 3 kg 545, 51 cm) - binnenkort volgen foto's ...

* ... ik er 25 werd ...

* ... Elise stappen kan ...

* ... ik mijn voorlopig rijbewijs haalde ...

* ... het één jaar geleden is dat ik met dit (vegetarisch!) berichtje mijn voorzichtige stapjes in de blogwereld zette en zo een hele resem aan toffe madammen leerde kennen ...

*... er soms geen redenen genoeg zijn om iets te vieren ...

... deze Give Away. Wat valt er te winnen;

Ik wou eerst zelf wat knutselen, maar de laatste tijd is de naaigoesting hier soms ver te zoeken en een klein stemmetje zei me dat jullie dat eigenlijk gewoon beter kunnen... Daarom deze drie pakketjes met rommelmarktretrostof (de geur krijgt u er geheel gratis en voor nikske bij!)

Pakketje n°1:

Pakketje n°2:

Pakketje n°3:

Klik op foto voor grotere weergave

Voorwaarden;

* Laat een berichtje na in de commentaren met daarin een leuke uitdaging die ik verwezenlijkt moet hebben tegen mijn volgende blogverjaardag (opgelet; u moet over een google-account of iets dergelijks beschikken, er kunnen geen anonieme commentaren gepost worden.)

* Volgen is goed voor het ego, maar hoeft zeker niet.

* Reclame maken mag, maar hoeft eveneens niet.

De pakketjes bevatten telkens vijf stofjes van ongeveer één meter. In elk pakketje zit het blauwe en het roze stofje, deze hebben een dubbele stofbreedte, de andere drie zijn enkel. Het zijn allemaal stoffen die ik deze zomer in massale hoeveelheid op rommelmarkten vond en dus authentiek. Behalve een klein Gents meisje en haar moeder kan je er dus niemand mee zien rondlopen.

Veel succes, op donderdag 14 oktober worden de drie winnaars geloot!

Voor Nand

2010-09-27T09:24:00.003+02:00

Onlangs (als in 8 juli ooitnekeer) werd het zoontje van een vriendin één jaar. Zij en ik, wij waren samen zwanger van ons eerste en dat schept een band. We bevielen met respectievelijk 10 weken verschil van een zoon en een dochter, gingen bij elkaar op kraambezoek, we huiverden mee bij elkaars bevallingsverhaal, wandelden & zwemden met ons boeleken en we gymden nadien samen onze blubberbuik weer plat.

Stiekem hoop ik dat Nand en Elise later geliefdes zullen worden, maar voorlopig zit dat er nog niet echt in. Hij gooit blokken naar haar hoofd en zij vindt dat dat broekventje niet rap genoeg de deur uit kan zijn.

Maar toch, een klein verjaardagscadeautje;

Omdat we vaak gaan zwemmen; een zwemzakje en uit stofrestjes pimpte ik nog een t-shirtje.

Ik begon er wéken geleden aan, maar toen moest ik mij serieus haasten met het metekindjespakket en belandde het stofje -zoals zo veel dingen de laatste tijd- langsonderen in mijn naaimand. Ik vond het patroon hier, maar omdat het niet gevoerd is, maakte ik uiteindelijk een variatie van dat patroon en een patroontje dat ik vond in dit boek.

Uit nog een restje appliceerde ik een juffertje voor mijn juffertje;

Nu kunnen ze alletwee in een soortgelijk t-shirtje rondlopen...

... en worden ze dikke vriendjes, moeder zat er voor niets tussen ;-)

Hallo metekindje, hallo-hoo?

2010-09-13T12:12:00.006+02:00

Het is er dus nog steeds niet, dat metekindje van mij! Het is lang wachten, als je het stiekem al eind augustus verwachtte... nu mag het eigenlijk wel nog wat blijven zitten, meer bepaald tot volgende week maandag, want dan ben ik jarig. Wat voor een cadeau kan een meter zich meer wensen dan een metekind dat op dezelfde dag als zij jarig is? Geef toe, dat zou al direct een band voor het leven zijn, nee?

Uiteindelijk maar goed dat het eind augustus niet geboren was, want dan zou ik schaamtelijk te laat geweest zijn met mijn cadeautjes, want ze zijn nu pas af!

Het pakket bevat;

* een luiertas

* een verschoningsmatje

* een zsazsa-pamperzakje

* een speenkoord

* een knisper/labellapje

* een pyjama van Petit Bateau. Ik kocht samen voor mijn dochter dezelfde, maar dan maten (mááátennn) groter

* een briefje met mijn beloftes (emo-o-emo)

* het inbakerdekentje behoorde ook tot de cadeaus, maar dat gaf ik eerder al af.

Samen met het inbakerdekentje bestelde de mama een luiertas bij mij, dezelfde als die ik toen maakte voor Elise. Het stofje koos ze zelf bij Vermiljoen.

Deze luiertas is heel wat steviger dan die van mij, ik verstevigde met de op één na stevigste vlieseline die ik vond bij Veritas. Ik zou ze graag nog waterdicht spuiten, maar vind nergens zo'n product. Iemand een idee waar ik dat kan vinden?

Verder nog een zsazsa-zakje voor de (herbruikbare) pampertjes;

Een verschoningsmatje;

En uit nog wat restjes een labellapje;

en een speenkoord;

Zucht... en nu maar verder wachten zekers? Ik ben zo benieuwd naar het geslacht, de naam en Elise haar reactie op zo'n klein boeleke... Wordt vervolgd!

Update; nog voor mijn blogbericht goed en wel verschenen was, kreeg ik het heugelijke nieuws dat het metekindje geboren is; Arne, 51 cm, 3 kg 545. Ik ben superfier!

Slaap kinneke slaap

2010-08-31T21:03:00.003+02:00

Nog eens een slaapzakje, ditmaal voor de eigenste dochter;

Het is hetzelfde slaapzakje als ik toen maakte, maar natuurlijk enkele maten groter. Wederom met hetzelfde zelfgemaakte paspelbandje en de rits opzij. Het ging al stukken beter, de rits zat zelfs van de eerste keer goed!

Het stofje kocht ik maanden geleden bij Vanmarieke.

Het pyjamaatje dat ze aanheeft is een van mijn rommelmarktschatten die ik vond deze zomer. Originele jaren 70 kleertjes, ongedragen en allen aan 1 euro 't stuk. De dame die het verkocht keek vol afschuw naar mama en mij om ons enthousiasme en vervolgens vol medelijden naar mijn dochter, tjah "zezounekeermoetenwetenhoeveelzedaarvoorwelnievrageninGent"!

Ze heeft er echt zo'n grappig acrobatenkontje in, om in te knijpen!

Aan alle moederkes, veel succes morgen met de eerste schooldag, wij zijn daar gelukkig nog een jaar van gespaard!

Inbakeren

2010-08-23T22:48:00.003+02:00

Binnenkort wordt mijn metekindje geboren! De mama is uitgerekend voor 21 september (één dag na mijn verjaardag), maar we denken met ons allen dat het enkele weken eerder zal komen, omdat;

* ze -no doubt- al een ontzettende dikke buik heeft,

* het baby'tje al heel wat zwaarder is dan de statistieken voorspellen,

* haar mama (= mijn schoonmoeder) nooit overtijd gegaan is, integendeel,

* het baby'tje en mijn Elise zullen nichtjes/neefje en nichtje zijn. Zij was ook enkele weken vroeger, was ook zwaarder dan de gemiddelde foetus en ik was ook ongelofelijk rond!

Oké, het zijn allemaal drogredenen, voor hetzelfde geld gaat ze natuurlijk overtijd, maar het zijn er genoeg opdat ik eindelijk eens in actie ging schieten! Toen ze net zwanger was beloofde ik namelijk vanalles te naaien, waaronder o.a. iets om het kindje mee in te duffelen. Eerst had ik het gedacht om zo'n-achtig nestzakje te maken, dat ze dan ook in de maxi-cosi kon gebruiken. Maar toen konden ze een maxi-cosi op de kop tikken waar er al een voetenzak bij zat en daarom stelde ik voor om dan maar een inbakerdekentje te maken.

Het stofje koos mijn schoonzusje zelf op Petit Bazaar bij Vermiljoen. Ik vind het echt leuk om iemand een stofje te laten kiezen en er daarna iets voor hen uit te maken, dat geeft zo'n voldoening! Het patroon vond ik in het boek "Simple Sewing for baby's" van Lotta Jansdotter.

Inbakeren is iets dat ik pas ontdekt heb nadat Elise eigenlijk al te oud was om het te doen. Bij een eventueel volgend kindje ga ik dat proberen toepassen vanaf het prille begin. Inbakeren bootst voor de baby de behaaglijke en vertrouwde omgeving van in de baarmoeder na, waardoor ze minder snel onrustig worden en huilen. Ook bij krampjes, de schrikreflex en reflux heeft het al zijn nut bewezen.

En nu vol spanning wachten op de uiteindelijke geboortedatum en foto's met het kindeke als worstje erin!

Uitdaging

2010-08-21T00:03:00.010+02:00

Het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel bijgeleerd op naaigebied. Dat komt echter niet door naar de naailes te gaan, maar door de tips, truken en inspiratie op jullie blogs!

Ik smockte, gebruikte paspelbandjes (al dan niet zelfgemaakte), leerde het principe van een beleg kennen, stikte hier en daar al eens een (stolp)plooitje, maakte kennis met de patroontjes van Oliver + S en zoveel meer.

Nu heb ik het gevoel dat ik een beetje vastgeroest zit. Rokjes maken, dat gaat al ondertussen, toen vloekte ik mij nog te pletter! Het wordt dus stilletjes aan tijd voor een nieuwe uitdaging... een kleedje, en liefst eentje dat past!

Wat denken jullie;

Dit patroontje:

in dit stofje:

of dit stofje:

...?

Dit jaar zou ik normaal gezien naar het derde jaar "jurk & blouse" gaan, maar ik twijfel nog of ik me al dan niet ga inschrijven. Enerzijds is het er altijd heel gezellig, anderzijds erger ik mij dood aan dat belerend sfeertje dat er soms hangt. Ik wil bv. effenaf mijn naadwaarden niet meer driegen; het is saai, er kruipt keiveel tijd in en achteraf is het een even groot werk om al die draadjes weer uit te pulken... Thuis speld ik gewoon mijn naaiwerk in elkaar en stik op 1.5 of 1 centimeter van de naald, over de dwarsgestoken speldjes heen, dat werkt evengoed. Ik weet nu al dat ik anders weer elke donderdagavond braafjes ga moeten zitten driegen. Aan de andere kant is zo'n naaijuf wel handig als ondersteuning natuurlijk....

Kortom, als jullie er niets meer over horen is de uitdaging dus mislukt ;-)

* Update: De naadwaarden merken we dus in de naailes, zoveel heb ik dan toch precies niet bijgeleerd!

kapseldilemma

2010-08-17T17:04:00.001+02:00

Er is een eerste keer voor alles;

... ook voor staartjes maken in haar haar!

En nu? Wat is de volgende stap? Hoe ga je van dat babykapseltje naar een echt kapsel? Haar haartjes op haar voorhoofd zijn nog niet lang genoeg om ze achteruit te kammen, terwijl die in haar nek eigenlijk wel al eens geknipt zouden mogen worden. Maar dan is haar staartje weer weg... Dilemma!

Klein klein peutertje!

2010-08-13T18:06:00.002+02:00

Na mijn hemelse vakantie kwam ik meteen terug met beide beentjes op de grond terecht. Gedaan met verse croissants, liters wijn, het zonnetje en tijd om boeken te lezen (vier kanjers, astemblief!). Gedaan met elke ochtend knuffeluurtjes te houden met de dochter, waarbij ze soms terug in slaap viel, in het putje van mijn armen, kan je je iets zaligers inbeelden? Eén dag na mijn verlof stond een reeks van zeven dagen werken voor de deur, startten mijn rijlessen, moest mijn dochter naar "de grote kindjes" in de opvang en lagen er voor mijn lief een paar ultra-dringende zaken te wachten. Vakantiegevoel, heeft daar iemand misschien nog wat van over?

Daarmee, geen tijd om veel te bloggen, want ik werk nog steeds fulltime en hou helaas geen tijd over om te naaien, laat staan om het huishouden draaiende te houden (die strijk hé, echt een neverending story). Ik heb mijn dochter deze week maar 30 minuten gezien, want 's morgens heb ik rijles, 's middags laatavonddienst.

Maar goed, ergens onderweg vond ik toch nog wat tijd om een klein geschenkje te maken voor Cindy van de kinderopvang. Ons kinderdagverblijf is in twee groepen verdeeld, boven zitten de hele kleintjes, beneden de -slik- peuters. En alhoewel er laatst in de Hema iemand tegen zijn kindje zei "eerst die vrouw met haar baby laten voorgaan", moet ik mij er echt wel bij neerleggen dat ze er geen meer is. Mijn dochter is nu dus een peuter, alhoewel ze nog steeds niet alleen stapt of mama zegt... (gelukkig geen die in haar neus peutert -of toch niet als ik kijk.)

Ik maakte een klein tasje in het zelfde stofje als haar luiertas, met broche in en een kaartje bij. Ze verwachten dat daar totaal niet hoor, maar hoe bedank je iemand die zo ontzettend goed voor je kleintje gezorgd heeft? Die het zoveel draaglijker maakt om werkende moeder te zijn? Die mee helpt opvoeden en goede raad geeft? Waarvan je het gevoel hebt dat ze je kind écht graag zien? Dat alles laat mij niet onberoerd, een klein geschenkje dus maar:

De bloemenbroche kreeg ik in de goodiebag op de blogmeet, maar ik weet niet meer van wie. Met pijn in het hart schenk ik hem weg, maar ik vond echt geen tijd meer om er zelf een te haken en hij past ideaal in het tasje, bij de nieuwe eigenares!

Ik vind hem echt ontzettend mooi en wou hem eigenlijk komende winter op mijn nieuwe sjaal spelden, m.a.w. der wilt zeker niemand zo'n nieuw bloemke voor mij haken alstublief?

Op het kaartje schreef ik een gedichtje:

Bedankt voor alle fijne dingen
De traantjes drogen en het liedjeszingen
De moederdagcadeautjes en verjaardagskronen
Ook om liefdevol haar poepje te verschonen!

Elise heeft bij jou leren spelen
Nee, ze hoefde zich nooit niet te vervelen
en wij konden op de hoogte blijven
door in haar schriftje te schrijven

Ze is nu een heel ander kind
dan zes maanden geleden
en samen met haar vriendinnetje Mint (*)
is ze nu klaar voor Clarissa beneden

Dit klein geschenkje in de kleuren van haar luiertas
zodat je niet vergeet, wie ook Elise weeral was!

*Mint is een meisje waarmee Elise naar het schijnt heel veel mee optrekt, ik vind dat echt grappig, mijn dochter haar eerste vriendinnetje, zo schattig!

Het stofje is dus een restje van de luiertas. Ik gooi nooit geen restjes weg, voor dit tasje had ik maar lapjes van maximum 10*10 nodig!

En nu op het gemak verder naaien aan de naaiels voor mijn ongeboren metekindje. Mijn schoonzusje is al zo dik, ik kan niet geloven dat het nog 7 weken op zich gaat laten wachten, spannend!

Feestrokje

2010-07-27T13:38:00.002+02:00

Voor de Gentse Feesten ging ik een rokje maken; een Feestrok! Alé, dat was het plan, en wie er mij in herkende ging ik er een trakteren! Maar door vijf dagen kinderloos te zijn, laat werken & laat uitgaan, oververmoeidheid, katers en mooi weer, kwam het er niet meer van.

Gisterenavond zat ik braafjes te stikken, met het oog er dan maar een vakantierokje van te maken... maar dan kreeg ik telefoon "of we toch nie nog ne keer zouden gaan". Even twijfelen, vlug vlug de rits inzetten, de zoom inleggen en nog eens strijken en zo had ik, op de valreep, toch nog mijn feestenrokje!

Achteraf misschien wat te vlug gewerkt, want op het toilet haalde ik nog een naald uit de zoom, hmm...

Het rokje bestaat uit zes panden, drie vooraan en drie achteraan, zo valt het net iets wijder uit, dan een gewoon A-lijntje. Het stofje vond ik maanden geleden in Den Beer, onder wel 100 andere rollen. Gelukkig was mijn liefke toen mee, want ik had een half uur nodig om het er vanonderen te halen, met succes, want het stofje was in een mum van tijd uitverkocht!

En nu zijn ze weer gedaan, snifsnif. Deze Feesten heb ik het er dubbel en hard van genomen, want er zijn zo van die dingen waarvan je weet dat ze de volgende keer helemaal anders zullen zijn...

Stoelkussens

2010-07-15T17:58:00.008+02:00

Weet je nog? Toen beloofde ik zo half en half een tutorial over hoe je dat kunt maken, zo'n terrasstoelkussentje, wel hier komt hij eindelijk aan! Het is echt niet moeilijk en klaar in een uurtje.

Wat heb je nodig:

* stof

* vlieseline (de stevigste vorm)

* mousse (2 cm dik)

* biais (de breedste)

* wondertape of een lijmpen

* terrasstoeltje

* the ususal stuff zoals daar zijn: naaigaren, naaimachine, strijkijzer, schaar, drieggaren, tornmesje (ahum), ...

Zo doe je dat:

Meet het zitgedeelte van je stoel op. Knip uit de stof en de vlieseline twee rechthoeken die even groot zijn. Knip er één uit de mousse. Mijn stoelen zijn nogal standaard van maat, voor diegene die er iets mee zijn, ik knipte een rechthoek van 33 op 41 cm.

Verstevig de twee stofjes en speld ze op de mousse. Maak uit de biais 2 linten. Dit doe je door hem dicht te strijken en toe te stikken. Vouw de linten dubbel en stop ze op zo'n zes centimeter van de linker- en rechterrand met de dichtgevouwen kant tussen het bovenste stofje en de mousse.

Stik nu op 1 centimeter van de kant rond om rond, doorheen de mousse. Zorg dat je stofjes goed op elkaar liggen.

Knip eventueel de mousse die teveel komt piepen af. Je krijgt dan iets dat er zo uitziet:

Knip de hoekjes rond af.

Nu komt het saaiste stukje, namelijk het aanzetten van de biais rondomrond. Doe dit met bakken geduld, heel veel speldjes en hulpmiddeltjes zoals een lijmpen en drieggaren.

Bij het aanzetten van de biais aan de lintjes moet je de linten zo omhoog leggen.

Mijn biaisrandje is niet zo fantastisch goed gelukt, maar dit komt dus doordat ik helaas veel te weinig geduld heb voor zo'n klusjes... tsss!

Voila; klaar! Eindelijk kan dat poepke van u zacht zitten!

De dochter kroop daar ook ergens rond

De vorige keer maakte ik eerst het kussentje en vulde ik ze daarna op met watte. Dan kan je ze "puttekes" laten krijgen d.m.v. een touwtje dat je er doorheen haalt en stevig vastknoopt. Met mousse lukt dit ook wel, maar is dat niet zo mooi.

En nu ga ik even zitten treuren, want mijn favoriete stofje is OP!

An early start...

2010-07-09T16:55:00.008+02:00

Anno 1987: 't Was voorbestemd dat borstvoeden... Wat mis ik het!

Toen ik zwanger was, was het vanzelfsprekend dat ik borstvoeding zou geven. Ik beschouwde het als een logisch vervolg van mijn zwangerschap. Mijn mama heeft ons alle vier gevoed en ik zou dat ook doen. Punt. Veel had ik er dan ook niet over gelezen en net als de bevalling zelf, ging ik er van uit dat alles wel vanzelf zou gaan. Dat zij wel zou weten hoe ze moest drinken. Dat mijn lijf wel zou weten hoe het moest bevallen. Ik zie me daar nog zitten in de zetel, na De Les van Kind & Gezin, een beer vasthoudend op dezelfde manier als op de foto hierboven. "Dat zal wel gaan", zei ik, en verder werd er niet meer over nagedacht.

Direct na haar geboorte werd ze aangelegd en ze begon meteen te zuigen. Ik herinner mij nog levendig hoe trots ik me voelde. Ook al was de navelstreng nu officieel doorgeknipt, ik kon toch nog zelf instaan voor haar voedsel, na haar negen maanden lang in mijn buik gevoed te hebben.

Het ging echter niet zo gemakkelijk als ik mij had voorgesteld. Ze wist inderdaad hoe ze moest drinken, nl. de ganse tijd, zonder ophouden. De eerste dag niet, dan sliep ze veel. Maar de tweede dag had ze de weg naar mama's borst gevonden. Ze wou en ze ging zuigen. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Als ik ze terug in haar bedje legde, krijste ze gans de materniteit bijeen. En dat krijsen, oeh, dat kon ze goed, die dochter van mij. Ik weet nog hoe verbaasd de verpleegkundigen er bij keken, en die zijn toch wel wat gewend, lijkt me.

Nu zou ik het anders aanpakken. In die les van K&G werd ons aangeraden geen tutter te gebruiken. Waarom weet ik al niet meer, maar dat mocht niet. En zoals het een jong moedertje betaamt, deed ik dat dan ook niet. Aja.

Bij een volgend kindje steek ik er na de eerste voeding, meteen een tuut in. Elise wou de eerste zes weken geen speen, oké, het is geen zicht en het zal wel zijn nadelen hebben, maar achteraf bekeken zou een tuutje voor mij alles veel gemakkelijker gemaakt hebben. Dan had ik haar zuigbehoefte wat kunnen temperen, waren mijn tepels niet afgekloofd en had ik geen megastuwing de dagen die er op volgden.

Die stuwing, nog zoiets. Doordat ze zoveel gezogen had, volgde de dagen erop natuurlijk een ontzettende vloedgolf aan melk. Mijn borsten waren keihard gespannen en zo heb ik toch nog striemen ontwikkeld. Geen enkel verpleegkundige die mij echter aanraadde om wat af te kolven. Neen, ik moest het maar manueel uitmasseren onder de douche. Ik zie mij daar nog zitten duwen, met de melk die twee meter verder op de muur terecht kwam. Pijnlijk dat dat was, mijn borsten waren gelijk stenen en tegelijk met de pijn van mijn afgezogen tepels versta ik nog altijd niet dat ik toen niet opgegeven heb.

Dus de volgende keer gaat een afkolfapparaatje mee Het Koffertje in. Niet om volledig leeg te kolven, maar gewoon de pijnlijke stuwing af te halen. Van afkolven krijg je nog meer melk, dat is waar, maar dat komt achteraf wel allemaal op zijn plooitjes terecht.

Bij een volgende baby ga ik ook meteen inbakeren. Dat is iets dat ik bij Elise precies overgeslagen heb. Eigenlijk had ze niet echt zo'n hongergevoel, ze wou gewoon bij mij liggen en door haar plotse geboorte, miste ze volgens mij haar huisje van in de baarmoeder. Met inbakeren boots je dat veilig gevoel na en worden ze rustiger.

Thuisgekomen vanop materniteit had ik natuurlijk kloven. Dat kon niet uitblijven. Echt kloven tot bloedens toe. Neen, die borstvoeding was totaal niet romantisch, die eerste dagen. Samen met de vermoeidheid van de bevalling, een lief dat veel moest werken en de "help-ik-ben-drie-weken-te-vroeg-bevallen"-status van mijn huis toen, was het hier geen rozengeur en maneschijn en de roze wolk was dan ook ver te zoeken.

Gelukkig was er mijn mama die me steun gaf en bestaan er hulporganisaties zoals De Tiende Maand. De vroedvrouw die toen kwam ben ik nog altijd ontzettend dankbaar. Dankzij haar heb ik niet opgegeven en uiteindelijk zelf één jaar borstvoeding gegeven.

Door een andere aanlegtechniek (onder de arm, de rugbyhouding) en een tepelhoedje waren de kloven in een mum van tijd verdwenen en kon ik eindelijk ook van de mooie momenten beginnen genieten.

Twee maanden geleden, toen ze één jaar geworden is, ben ik gestopt. Ik mis het nog steeds, maar het was tijd dat het gedaan was. Ik ben door te voeden zoveel vermagerd dat het niet gezond meer was. Nu nog ben ik op krachten aan het komen. Ik heb trouwens nog steeds melk! Ik wil maar zeggen, de omtrek van je boezem heeft totaal niets te maken heeft met de hoeveelheid melk je je baby kan geven ;-)