De suikertjes en het kaartje, give-away -AFGELOPEN

Ergens in januari kreeg ik het belachelijk absurde idee om de toen erg populaire piramidetasjes als doopsuikertasjes te gaan maken. Ergens in februari bestelde ik stof en ergens in maart zag ik het stiekem allemaal niet meer zitten... maar toen waren de 100 ritsjes reeds besteld en de helft van de stofjes al verknipt en wat moet een mens anders met zo'n 400 verstevigde, overlockte vierkantjes van 12x12? Doorzetten dus maar! Eind april naaide ik van het laatste zakje eindelijk de voering dicht en kon ik geen zakje meer zien! Eind mei kon ik er gelukkig wel weer naar kijken...
Ik ben best wel trots op mijn tasjes en kreeg er al heel veel complimenten over.

Ik bestelde een ganse hoop stof, maar uiteindelijk hebben we het gehouden bij vijf stofjes van Kokka omdat die het best in zijn geheel bij elkaar pasten. De stof voor de voering en lipjes kocht ik op het Stoffenspektakel. De Vlieseline en ritsjes bestelde ik bij Veritas, ik kreeg korting omdat er zoveel waren. Misschien kan je er ook op Etsy of zo ook kopen (kleinere, want die van Veritas moet je nog een stuk inkorten, zonde eigenlijk), waarschijnlijk wel, maar ik had geen zin om nog eens een bestelling te moeten afwachten.

Per stofje maakte ik 20 zakjes. Dus voor elke reeks had ik zo'n 2 meter stof (binnen-en buiten) nodig, 2 meter Vlieseline (H220), 20 ritsjes en 40 verstevigde lipjes. Eigenlijk is het niet nodig om zowel binnen- en buitenstof te verstevigen (maakt het keren moeilijk!), maar ik wou echt stevige zakjes, die bij het gebruiken niet als een pudding in elkaar zakken. Ik verstevigde ook de lipjes, want bij het sluiten komt het ritsje tot tegenaan de stof en dat kan bij het gebruiken de stof beschadigen. Ik schat dat ik per zakje toch ruim een uur werk gehad heb, van stof knippen tot voering dichtnaaien. Als u dus niet veel tijd hebt, begin er dan niet aan! De naamlabeltjes bestelde ik hier.

(de bloemekes in het kleine vaasje zijn geplukt door mijn beste vriendin toen de weeën begonnen waren, zo lief!)

Nog enkele tips als u ook aan zo'n zottenwerk wil beginnen;

* Wees goed voorbereid; bestel genoeg stof (wat bij mij een probleem was, merci voor de groene appeltjes Vicky!), bestel genoeg ritsjes, schat je tijd ruim in. Druk de handleiding af en lees hem zorgvuldig door vooraleer te beginnen naaien.
* Ik hou ook niet van bandwerk, maar bij zo'n project kan het niet anders. Ik werkte meestal wel per stofsoortje, dan lijkt het geen zo'n onmogelijke hoop. Knip eerst alle vierkantjes en lipjes (laat uw lief meeknippen), verstevig ze daarna allemaal (ook werk voor uwe vent), overlocken, plooi en strijk de lipjes op voorhand, strijk van elk lapje de centimeter om, meet van elk binnenvierkantje de 12 mm af  ... . Kort dan de ritsjes in, naai van allemaal de lipjes aan de ritsjes, daarna de voering en buitenstof aan de ritsjes, bij elkeen het naamlabeltje erin en steek dan uiteindelijk het zakje zelf in elkaar. Het keren deed ik meestal 's avonds voor tv. De voering naaide ik per stofsoortje dicht (een hatelijk taakje!).

* Duw de hoekjes goed uit met een breinaald, maar zorg ervoor dat je niet door de stof zit.

* Voor de goeikoop moet u het zeker niet doen, ik ben toch uiteindelijk zo'n goeie 300 euro kwijt. Als het al niet meer is.

* Zorg ervoor dat als je in tijdsnood komt, je ten alle tijde mensen hebt waarop je kan terugvallen die mee het klusje willen klaren. Ik heb hen nu niet nodig gehad, maar ik ben er zeker van dat zij, indien nodig wel hadden willen meehelpen!

* Relax en zaag uw vent de oren van het lijf! O, en berg de stofjes en naamlabeltjes altijd na het naaien op. Er komt altijd wel eens onverwachts bezoek aan de deur...

De snoepjes kochten we hier in de Makro en we smulden er gelijk al meteen een doos op! Lekker dat die zijn!


Ik geef bij deze vijf gevulde zakjes weg. Meedoen kan tot ze één maand oud is, dus tot 30 juni! Gewoon een berichtje of emailtje sturen naar liezel-mama@hotmail.com.

En dan het kaartje. De afspraak was; ik de doopsuikertjes, het lief de kaartjes. Hij ging eerst zelf iets ontwerpen dat bij de stofjes paste, dan weer niet, enzoverder. Het kon mij allemaal weinig schelen, als er geen kaartjes waren, dan gingen de mensen eindelijk eens weten "wat voor ne tamzak gij eigenlijk zijt" (aan scheldwoorden geen gebrek ten huize Liezel). Maar goed, zo ver is het niet gekomen en ik neem mijn woorden van hierboven ook terug (een tamzak is hij zeker niet, gewoon een ontzettend drukke job), want uiteindelijk vond hij deze leuke website. Ik stond er eerst wat weigerachtig over, want hoewel ik de kaartjes prachtig vond, pasten ze immers niet bij mijn doopsuikertjes en dan moesten ze nog eens uit Holland komen ook ... .

Maar ik ging toch overstag, enerzijds om het ontwerp dat hij koos (het meisje bij het wiegje lijkt sprekend op Elise), anderzijds om de goeie service die ons beloofd werd. En een goeie service was het! Want hoewel het allemaal nogal laat geregeld werd door het lief, kregen we meteen een proefdruk toegestuurd, hadden we altijd direct een antwoord op onze vragen of aanpassingen, werden de enveloppen op voorhand geleverd enz.

Ook op de kaartjes zelf was het niet lang wachten. Joëlle is op 30 mei om 23u45 geboren en op 1 juni hadden we onze Nederlandse kaartjes al, veruit even snel als een drukker in België. Ik raad ze dus zeker aan!

En hoe het ondertussen met haar gaat? Heel goed! Ik wist niet dat dat ook bestaat, zo'n blije baby, die enkel maar slaapt, eet en vuile luiers produceert! Het enige dat ik haar kwalijk zou kunnen nemen is dat ze 's nachts soms al eens zes uur doorslaapt en ik dan wakker word met vreselijke stuwing ;-) Hopelijk is het geen stilte voor de storm of zeggen we later "en ge waart nochthans zo'n braaf babyke"...