Zes was ik toen hij geboren was en zijn geboorte beschouw ik nog steeds als een van de hoogdagen van mijn jeugd. Vanaf de eerste glimp was ik dol op hem en het moet dan wel zijn dat mijn moederinstincten zich ontwikkelden, want met poppen spelen heb ik nooit gedaan. Later kwamen daar natuurlijk de welbekende ergernissen bij, niets vervelender dan zo'n klein ettertje als je met je eerste lief thuiskomt...
Nu is dat kleine broertje gewoon al 18, zetten we hem op zondagavond af op kot en heeft hij zelf liefjes waar we niets van af weten. Maar hoe stoer hij zich soms ook voordoet, diep van binnen houdt hij van knus- en gezelligheid en is hij fan van mijn zelfgemaakte spulletjes. Als 18e verjaardagscadeau, naaide ik voor hem een tv-dekentje ineen en pimpte ik voor op zijn kot een lampje. Het dekentje en de lampenkap zijn feitelijk al maanden af, maar de voet van het lampje geraakte maar niet geschilderd. Ondertussen mag ik nog een cadeau gaan bijzoeken, want de arme jongen wordt er volgende week alweer 19...
De grijze fleece is superzacht en komt van het Stoffenspektakel, de robotjes van Vermiljoen. Omdat fleece rekt en katoen niet had ik vroeger altijd problemen bij het aaneen stikken van die twee stoffen (zoals toen, maar dat vertelde ik u er natuurlijk niet bij). Ik had altijd precies een stuk fleece over, hoewel beide lappen even groot waren. Nu los ik dat op door de fleece iets groter uit te knippen dan de katoen, het strak (maar ook weer niet té) vast te kleven aan de vloer met ducttape en er daarna met wel duizend speldjes de katoen op vast te spelden. Pas als ik zeker ben dat er nergens geen katoen meer 'golft', maak ik de tape los en begin ik te stikken. Een plat dekentje is het resultaat!
Het stofje waarmee het lampje bekleed is vond ik deze zomer op de rommelmarkt en was eigenlijk gewoon de lap stof op straat waar het kraampje op uitgestald was. De verkoper keek mij dan ook met holle ogen aan dat dat het enigste was wat ik wou van zijn rommelkraam, gelukkig mocht ik het toch hebben, gratis ende voor niks!
Als je wil weten hoe je zelf ook zo'n lampenkapje kunt maken, kom dan zeker terug, want binnenkort volgt de uitleg. Het is echt heel erg simpel!
Goh, nog zo'n mooi dekentje. Ik maak er ook eens een, denk ik. Alhoewel, als ik er een maak, zullen de andere twee niet content zijn.
BeantwoordenVerwijderenTrouwens, is jouw dekentje dan maar 110 cm breed, of stik je twee stukken katoen aan elkaar?
Wijs! Die lampenkap, daar kijk ik naar uit!
BeantwoordenVerwijderenIk kom zeker terug, want een lamp bekleden staat ook mijn 'interieurdecoratielijstje'.
BeantwoordenVerwijderenSuper dat gij dat gaat vertellen hoe ik dat moet doen. Bespaart me heel wat zoek- en prutswerk. Ge zijdt een schatje!
Ik herken zo hard je gevoelens mbt tot je broertje. Ik was respectievelijk 4 en 8 toen mijn twee broerkes werden geboren. Ik heb ze ook doodbemoederd, de dutskes.
Maar die van mij willen spijtig genoeg geen dekentjes :(.
Prachtig dekentje!
Prachtige lamp! Ik heb er hier nog 1 staan met een gescheurde lampekap. Ik kijk uit naar je uitleg!
BeantwoordenVerwijderensuper dat we de uitleg krijgen!!! heel mooi trouwens!
BeantwoordenVerwijderenMooi, mooi, mooi!
BeantwoordenVerwijderentof, dat wil ik wel weten hoe je zo een lampenkap maakt!
BeantwoordenVerwijderenIk wil ook weten hoe je een lampkap maakt. Ik kijk ernaar uit.
BeantwoordenVerwijderenTof, tof, tof, het dekentje en de lampenkap!
BeantwoordenVerwijderenIk ben ook reuze benieuwd hoe je dat doet, al heb ik niet direkt plannen in die richting, ooit gaat dat zeker nog van pas komen!
Alvast bedankt!!!
aha ik herken het broertje-verwennen;) Ik was 11 toen hij geboren werd en bij mij is dat ook nog één van de belangrijkste dagen van mijn leven. Ik vind je dekentje zeer geslaagd; ferm, stoer en gezellig tegelijk.
BeantwoordenVerwijderen