zaterdag 6 februari 2010

Niets nieuws onder de zon...

Het zit er op, mijn eerste week werken. Het viel ontzettend goed mee en alles is terug als vanouds. Ik word nog steeds rood als de knappe assistent mij iets vraagt en ben nog steeds bang van de oude professor! Toch zijn er kleine dingen veranderd... door mama te worden kan ik dingen veel beter relativeren en ben ik precies een stuk zelfzekerder geworden.

En, ik vind het raar om te zeggen, maar eigenlijk valt het gemis best wel mee. Ik denk niet constant aan mijn dochter, maar soms duikt ze ineens op in mijn gedachten (bv. bij het wassen van een oud péke met Mustellazeep...jakkes!) en dan kan ik een glimlach niet onderdrukken. Het is zo leuk om te weten dat je straks dat stralende snoetje terug gaat zien. Ze gaat trouwens nog niet naar de crèche, wegens plaatsgebrek zorgt nog tot volgende week mijn schoonmama voor haar.
Ik had echt niet gedacht dat ik het ging zeggen, maar ik ben eigenlijk echt blij om weer te werken. Het is plezant om terug onder volwassen mensen te komen, om te lachen met grote mensen mopjes, om ervaringen te delen met andere collega-moeders. Het brengt wel een ontzettende vermoeheid met zich mee. In die mate zelfs dat mijn schoonpa gisteren bloed van mij getrokken heeft omdat hij vond dat ik er zo moe en mager uit zag. Hopelijk komt er niet iets ernstigs uit en is het gewoon "die jonge moederkes vermoeidheid".

Voorlopig heb ik dus niet al te veel om over te bloggen. Ik slaap vooral en geniet van mijn herwonnen vrije tijd!

Misschien nog deze foto;



Mijn nieuwe stofjes! Om lenterokjes van te maken (ooit, als ik ontwaak uit mijn winterslaap en het zonnetje terug schijnt). Tot later!

14 reacties:

  1. :-) ik vond het ook altijd weer heerlijk om aan het werk te gaan na zwangerschaps verlof :-)
    Maar ja die vermoeidheid....aaaa.. zelfs nu( ze is ondertussen 6 mnd) heb ik er nog vreselijke last van....ik kan werkelijk staande slapen...
    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat ik ook wel content ga zijn eens ik terug aan het werk ben, maar zo lang ik nog thuis ben is dat zo moeilijk om voor te stellen. Waarschijnlijk gaat de vermoeidheid ook serieus toeslaan dan. Nu slaap ik nog elke dag lekker uit met Pia. Misschien moet ik eens beginnen een wekker te zetten...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed het zo meevalt, dat werken.

    Hele mooie stofjes ook!
    Die onderste, donkerblauw met groepjes bloemetjes, waar heb je die vandaan?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoho...ook de weg naar Harelbeke gevonden? Dat onderste stofje is idd geweldig schoon.
    En ze hebben terug de oranje appelkes, de sloebers. Ik heb er wel 4 keer om gevraagd, maar neeeeeen...die hadden ze niet meer, zeiden de madamkes. Dat wordt dus een trip terug, want die is toch wel mijn all-time favourite. Had er vorige zomer een kleedske mee gemaakt voor Roos en dat zal nu wel te klein zijn.
    Welke plannen heb je ermee?

    En hihi...alles wat jou verteld werd over terug gaan werken is gewoon waar gebleken. Gelukkig, super voor jou! Alleen de overgang van een rustig leventje naar een combinatie werk-huishouden-gezin is idd een beetje aanpassen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. fijn dat het werken meevalt zeg!
    En ik ben al benieuwd wat je allemaal gaat maken met die mooie stofjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Goed dat het zo goed meeviel! Maar ik ben stikkebenieuwd of je er ook in zal slagen die stofjes te verwerken. Zo ja, tell me your secret. Hier is 't werken, kinders voeren, huis rechthouden, slapen, werken, kinders voeren, ... enz.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. leuk dat het goed meeviel, ik had ook dat gevoel bij anna
    terug wat onder de volw :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ha, zie je wel! Inderdaad, alles wat we jou hier hebben zitten zeggen om je op te beuren, is waar gebleken en ja, maar goed ook, want anders kwamen wij allemaal niet zo goed uit de verf hè? :-)
    Geniet van je nieuwe leventje als working mom!

    Mmmm... lentestofjes... Als die temperaturen nu eens ophoog in plaats van omlaag zouden gaan hè!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Tof dat het werken meevalt.

    En slaap nu maar lekker.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. fijn dat je er de positieve dingen ook van inziet, je had er zo'n schrik van hé maar je ziet het doet jou en haar wellicht ook goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. We moeten per maand betalen in de opvang. Daz een geluk bij een ongeluk. Een ongeluk omdat ik normaal 75% ging gaan werken, maar omdat we dan toch evenveel geld aan opvang kwijt gingen zijn hebben we beslist dat ik toch nog eventjes fulltime ga werken. En toch een beetje een geluk omdat ik mij niet schuldig (alé, toch een klein beke maar) hoef te voelen als ik ze eens een dagje extra naar de opvang doe. Zo heb ik wat tijd voor mijn eigen en wat extra tijd voor het huishouden.
    Ik werk ook enkel vroegdiensten en laatdiensten. Een vroegen is wel om kwart voor zeven beginnen, maar ik ben dan wel al terug thuis om 15u! Dus nog een hele middag vrij erna.
    De stofjes komen allemaal uit Harelbeke.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. OOH, de lente, ik kijk er ook zo naar uit! Mooi stofkes. Ik heb ook moeite om uit mijn winterslaap te komen, en ik heb nog niet eens een kind (wel een hond, ma kom). Heel tof dat het goed meevalt om terug te gaan werken!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oh,nu zie 'k het pas,de oranje appelkes...!!!

    BeantwoordenVerwijderen