Nu ben ik voorlopig nog eventjes in ontkenning, maar morgenmiddag is er geen ontkomen meer aan... Dan stap ik terug de echte wereld in en worden mijn hakken geruild voor lelijke witte sloefkes! Pffft, hopelijk gaat mijn blètwezen niet al te hard opvallen! Ik had nooit gedacht dat ik zooooo emo ging zijn. Niet zo zeer omdat ik niet wil gaan werken, dat gaat allemaal wel meevallen... maar 't is dat klein wezentje achter laten hé... hmm! Gelukkig ben ik woensdag alweer een dagje vrij, werk ik morgenmiddag met allemaal lieve collega's en komt mijn beste vriendin mij oppikken voor mijn late shift begint.
Om mezelf wat vrolijker te stemmen, naaide ik mij een nieuwe handtas. Ze past absoluut niet bij dit guur winterweer, maar dat kan mij nu eens niets schelen. Ik koos (evenals heel blogland) voor de buttercupbag, maar i.p.v. één schouderlint, heb ik er twee aangenaaid. Mijn liefke vindt ze nogal tuttig geworden, tjah... wat kan ik daarop zeggen? Soms wil een vrouw gewoon eens tuttebellen eh! Voor de plooien volgde ik niet helemaal de beschrijving, ik stikte ze op deze manier. De stof heb ik, zowel binnen- als buitenkant, verstevigd met de stevigste soort Vlieseline die er bestaat.
Omdat ik altijd mijn sleutels kwijt ben in mijn handtas, naaide ik er een lipke in. Op de foto zie je ook mijn borstvoedingsthee, alle beetjes zullen ongetwijfeld helpen om de productie op gang te houden (en ze is trouwens keilekker!).
Eén week minder of een jaar ben ik thuis geweest en ik heb mij werkelijk geen seconde verveeld. Omdat Elise zo'n gemakkelijke baby bleek te zijn, had ik ruim tijd over om te luieren, te naaien, te lezen, te kuisen, te bloggen... Want dat bloggen, dat is wel de grootste ontdekking geweest. Hopelijk vind ik en de tijd, en de goesting om het verder te blijven doen!
Zo, mijn huisje is gekuist, de strijk ligt in de kast en mijn verpleegtechnieken zijn herhaald... Ik ben er klaar voor denk ik!



Wij duimen!!!
BeantwoordenVerwijderenVeel succes morgen! En je moet je zeker niet schamen voor je emoties, dat was bij mij net zo.
BeantwoordenVerwijderenVeel succes morgen!
BeantwoordenVerwijderenHet zal wel loslopen hoor,je vind best snel je ritme terug.En het went op de duur ook wel om je dochter achter te laten.Ze is immers in goede handen,toch?
Hele mooie tas!Jij hebt blijkbaar ook een grotere versie gemaakt?
Heel erg goed gelukt, de tas, tof stofke ook. Het zal wel loslopen morgen, je zal er misschien zelfs een "heel klein" beetje deugd van hebben eens even niet te moeten moederen voor een aantal uurtjes; ze is in goede handen en voor je het weet is de dag om en zie je je lieve meisje terug!! Sterkte!!
BeantwoordenVerwijderenTerug na een jaar... niet simpel. Maar wel eens leuk voor de verandering. Heel erg veel succes ermee en ik hoop dat je snel terug een evenwicht vindt!
BeantwoordenVerwijderenSucces morgen! Ik denk aan je! Jullie gaan dat goed doen!!!
BeantwoordenVerwijderenVéél succes!
BeantwoordenVerwijderenEn wat een toffe tas alweer!
Good luck morgen!! en een heel schoon stofke, bij mij wordt het een rokje :-). Leuk die tas hoor!
BeantwoordenVerwijderenEen heel mooie handtas is dat geworden!
BeantwoordenVerwijderenHopelijk helpt ze je morgen een beetje bij die eerste moeilijke dag.
Ik zal alvast veel duimen voor je!
Heel veel succes deze eerste dag :-(
BeantwoordenVerwijderenGelukkig heb je een vrolijke tas bij je!
Maar meiske toch... :-)
BeantwoordenVerwijderenDat zal zeker niet gemakkelijk zijn, ik kan me heel goed inbeelden dat je vandaag met een knoop in je maag naar 't werk vertrokken bent, ik zou dat ook hebben! Hoe langer je bent kunnen thuisblijven, hoe erger het teruggaan is hè. Maar bekijk het maar zo: je hebt een heel jaar lang fulltime bij je lieve kleine meid kunnen zijn, wat véél langer is dan de meeste jonge mama's, en dat kunnen ze jou (en haar!) niet meer afpakken hè. En je zal vast wel snel merken dat er ook wel voordelen verbonden zijn an terug gaan werken: de dag weer samen met je collega's doorbrengen, eens over iets anders dan baby's praten, terug met de voetjes in de 'echte' grotemensenwereld... ;-) En Elise zal zich vast rot amuseren in de opvang en veel vriendjes maken. Dat loopt wel los, je zal dat zien! Toitoitoi!
PS: Gewéldige tas natuurlijk! Dat blije stofje zal je eerste werkdag zeker opgevrolijkt hebben :-)
BeantwoordenVerwijderenGroot gelijk! Straffe madammen verdienen eens een sjakoske op tijd en stond!
BeantwoordenVerwijderenMooie tas. Lekker vrolijk. Ik ben benieuwd hoe het met je gegaan is. Stof voor een nieuwe blog!
BeantwoordenVerwijderenAritha.
Heel mooie tas! Knap gedaan!
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat het wat meevalt, terug gaan werken. Het zal snel wennen.
En ik hoop evenzeer dat je blijft bloggen!!
Ooooh, ik vind je tas echt super mooi (en zeker met dat strikje)
BeantwoordenVerwijderenIk ben het helemaal eens met je stelling dat een vrouw moet kunnen tuttebellen en dat je je hakken zal missen dat snap ik ook. Ik mis mijn mooie kleren op mijn werk (jezelf tuttebellen op de werf is niet altijd zo aangeraden)
Hopelijk is je eerste dag goed meegevallen.
Tjee, wat een leuke tas! Ik hoop dat het je een beetje heeft geholpen op je eerste dag en dat de dag voorbij is gevlogen. Woensdag weer een lekkere dag thuis met je kleintje! Groetjes
BeantwoordenVerwijderenTssss... tuttig! Gewoon vrolijk. Wat een stofje! Waar heb je dat gevonden? Dit is een uitvergrote versie, he? Weet je nog tot hoeveel % je uitvergroot hebt? (zoveel vragen...)
BeantwoordenVerwijderenTja, ik heb weer goed gelezen. De stof komt dus van bij Vermiljoen.
BeantwoordenVerwijderenen? viel het een beetje mee?
BeantwoordenVerwijderenBen ook benieuwd hoe het gegaan is!
BeantwoordenVerwijderenBedankt iedereen!
BeantwoordenVerwijderenHet bestand dat ik gebruikte opende vanzelf op 130%.
Héél mooi met die fleurige stof!
BeantwoordenVerwijderenMerci voor de tip!
BeantwoordenVerwijderenHeel mooie tas!
BeantwoordenVerwijderenhele mooie tas!!!
BeantwoordenVerwijderen