Frustorokje en hoe je plooien maakt

Sinds september 2008 volg ik naailes. In het eerste jaar leerden we de basistechnieken; zoals recht stikken, beleg, knoopsgaten maken, knopen aannaaien, rits inzitten, biais aanstikken, driegen, merken.... We hadden een toffe lerares, die het helemaal niet erg vond als je fouten maakte of domme vragen stelde. Het was altijd erg gezellig en ik ging er graag naar toe. Dit jaar zit ik in het tweede jaar en leren we broeken en rokjes maken. Ik keek er heel erg naar uit, naar dat tweede jaar, maar tot nu toe valt het eigenlijk helemaal niet mee. Elke donderdagavond kom ik als een opgefokte kip terug thuis. Naaien, dat zou toch ontspannend moeten zijn?

Deze rok wou ik maken en dit is het resultaat:

(dat zwart is de staart van onze kat Marcel en ik sta precies gelijk wat scheef)

Sinds september heb ik nog maar één (één eh!) rok gemaakt;

* die niet de rok is, die ik wou maken

* die nog steeds niet helemaal af is

* waarbij ik nog steeds niet weet hoe je een voering in een rok naait, een beleg gebruikt en hoe een tailleband perfect aan een rok genaaid wordt.

* die veel te groot is en bijgevolg niet mooi hangt:

Wat zit daar achter al dat haar verborgen...? Juist ja, twee wasknijpers!

Dat hij wat te groot is, heeft vooral te maken met het feit dat ik zoveel vermagerd ben sinds we de maten opgenomen hebben. Hij is wel ingenomen geweest, maar omdat ik denk dat ik wel wat ga bijkomen nadat ik ga stoppen met borstvoeding, wou ik dat hij niet al te veel werd ingekort. Slecht gedacht blijkbaar... of misschien net niet, want voorlopig ben ik me echt beu gekeken op het stofje.

Ook heb ik heel erge frustraties gehad dat hij niet lijkt op het rokje dat ik wou maken (ocharme dat liefke, elke donderdagavond mocht hij mijn gezaag aanhoren). Hoe dat komt, ga ik nu niet al te veel over uitweiden, maar jullie zullen zeker wel doorhebben dat veel met de lerares te maken heeft?

Na al dat gesakker heb ik faalangst ontwikkeld. Ik zit me al maanden te verlekkeren op een rokje uit dit stofje, maar durf simpelweg niet in de stof te knippen. Erg hé, daarvoor moet je dus naailes volgen.... En het ergst van al is dat ik deze week met een broek begin. Een broek begot! Als die af is gaat het jaar al om zijn. Plus, ik ga nooit van mijn leven nog een broek maken, die koop ik wel in de winkel....

Maar de plooien zelf waren anders niet zo moeilijk. Het zijn uitspringende plooien, die naar de achterkant van de stof toeliggen.

Voorkant:

Achterkant:

Hoe je die plooien stikt probeer ik eens uit te leggen aan de hand van een proeflapje. Je bepaalt vooraf hoeveel plooien je wilt. Ik heb er twaalf, zes aan de voorkant, zes aan de achterkant. Hoe meer plooien je maakt, des te groter is het waaiereffect van het rokje. Best is dat je de plooien toch zo'n goeie 6 centimer diep maakt (per plooi moet je dus ongeveer 12 cm extra stof rekenen)). Het totaal van de afstand tussen twee plooien, is gelijk aan je taillewijdte.

Stel je voor dat waar de zwarte lijnen staan, je plooien wil zien op je rokje:

 Goed, iedereen mee? Een patroon voor plooien ziet er zo uit:

Lijn 1 moet uiteindelijk op lijn drie terecht komen. Lijn 2 is de middenvouw/lijn. Speld dit patroon op je stof, merk lijn 1 en lijn 3 met drieggaren (is een stom klusje, maar wel heel gemakkelijk achteraf). Haal het patroon eraf, let op dat je je merken niet terug uittrekt. Je hebt nu dit:

(Lijn 1 is de eerste merklijn, lijn drie de derde. Lijn twee is het denkbeeldige midden)

Leg nu lijn 1 op lijn 3 en drieg aan elkaar (of je kan ook gewoon met speldjes werken). Zorg ervoor dat je naar binnen toe plooit. Stik vervolgens lijn één op lijn drie op deze manier:

(pijltjes = stikrichting)

Dus eerst de lengte van de lijnen verticaal naar beneden toe stikken. Dan één centimeter naar links en vervolgens stik je naar het midden toe.

Je bekomt dan dit:

 Voorkant:

Herhaal dit ook voor de andere plooien! Daarna strijken en klaar!